वराहपुराणम्

अनन्तश्चासि नागानां सर्पाणामसि तक्षकः

क्रीडाविक्षेपणश्चासि गृहेषु गृहदेवताः

साङ्गस्त्वं विद्युतीनां च वैद्युतानां महाद्युतिः

श्रद्धासि त्वं च देवेश दोषहन्तासि माधव 113.

गरुडोऽसि महात्मानं वहसि त्वं परायणः

जयश्च विजयश्चासि गृहेषु गृहदेवताः

भगस्त्वं विषलिङ्गश्च परस्त्वं परमात्मकः

मां त्वं मग्नामसि त्रातुं लोकनाथ इहार्हसि

य इदं पठते स्तोत्रं केशवस्य दृढव्रतः

अपुत्रो लभते पुत्रं दरिद्रो धनमाप्नुयात्

उभे सन्ध्ये पठेत्स्तोत्रं माधवस्य महात्मनः

एवं तु अक्षरोक्तोऽपि भवेत्तु परिकल्पना

इति श्रीवराहपुराणे विष्णुस्तवनं नाम त्रयोदशाधिकशततमोऽध्यायः

अथ श्रीवराहावतारः संस्तूयमानो भगवान्मुनिभिर्मन्त्रवादिभिः

ततो ध्यानं समास्थाय दिव्यं योग्यं च माधवः

तव देवि प्रियार्थाय भक्त्या यं त्वं व्यवस्थिता

अहं त्वां धारयिष्यामि सशैलवनकाननाम्

एवमाश्वासयित्वा तु वसुधां स च माधवः

षट् सहस्राणि चोच्छ्रायो विस्तारेण पुनस्त्रयः

वामया दंष्ट्रया गृह्य उज्जहार च मेदिनीम्

नगा विलग्नाः पतिताः केचिद्विज्ञानसंश्रिताः

चन्द्रनिर्मलसङ्काशा वराहमुखसंस्थिताः

एवं हि धार्यमाणा सा पृथिवी सागरान्विता 114.

तस्यामेव तु कालस्य परिमाणं युगेषु च

ततः पृथिव्या देवश्च भगवान्विष्णुरव्ययः

सा गौः स्तुवति तं चैव पुराणं परमव्ययम्

आधारः कीदृशो देव उपयोगश्च कीदृशः

कीदृशा पश्चिमा संध्या कीदृशी ह्यर्धबाह्यतः

किन्नु संस्थापने देव आवाहनविसर्जने