वराहपुराणम्

अनन्तशयने देवं शयानं योगशायिनम्

कृताञ्जलिपुटा देवी प्रसादयति माधवम् अहं भारसमायुक्ता ब्रह्माणं शरणङ्गता

प्रत्याख्याता भगवता तेनाप्युक्तमिदं वचः

स त्वां तारयितुं शक्तो मग्नासि यदि सागरे

भक्त्या त्वां शरणं यामि प्रसीद मम माधव 113.

वासवो वरुणश्चासि ह्यग्निर्मारुत एव च

मत्स्यः कूर्म्मो वराहश्च नरसिंहोऽसि वामनः

एवं पश्यसि योगेन श्रूयते त्वं महायशाः

पृथिवी वायुराकाशमापोज्योतिश्च पञ्चमम्

सग्रहाणि च ऋक्षाणि कलाकाष्ठामुहूर्त्तकाः

सग्रहा ये च नक्षत्रा कला कालमुहूर्त्तकाः

मासः पक्षमहोरात्रमृतुः संवत्सराण्यपि

कला काष्ठापि षण्मासाः षड्रसाश्चापि संयमः

त्वं मेरुर्मन्दरो विन्ध्यो मलयो दर्दुरो भवान्

धनुषां च पिनाकोऽसि सांख्ययोगोऽसि चोत्तमः 113.

संक्षिप्तश्चैव विस्तारो गोप्ता यज्ञश्च शश्वतः

वेदानां सामवेदोऽसि साङ्गोपाङ्गो महाव्रतः

अमृतं सृजसे विष्णो येन लोकानधारयत्

धेयाधेयं जगत्सर्वं यच्च किंचित् प्रवर्त्तते

आदित्यस्त्वं युगावर्त्तास्त्वं तपस्वी महातपाः

अनन्तश्चासि नागानां सर्पाणामसि तक्षकः

क्रीडाविक्षेपणश्चासि गृहेषु गृहदेवताः

साङ्गस्त्वं विद्युतीनां च वैद्युतानां महाद्युतिः

श्रद्धासि त्वं च देवेश दोषहन्तासि माधव 113.

गरुडोऽसि महात्मानं वहसि त्वं परायणः

जयश्च विजयश्चासि गृहेषु गृहदेवताः

भगस्त्वं विषलिङ्गश्च परस्त्वं परमात्मकः

मां त्वं मग्नामसि त्रातुं लोकनाथ इहार्हसि

य इदं पठते स्तोत्रं केशवस्य दृढव्रतः