वराहपुराणम्

देवदानवयक्षैस्तु युक्तमेतत्सदा विभो

सरत्नं पुरुषः कृत्वा कार्त्तिक्यां द्वादशी दिने 112.

पुरोहिताय गुरवे दद्याद्भक्तिसमन्वितः

तानि दत्तानि तेन स्युः समासात्कथितं तव

सैकदेशो यजेत्तस्य ब्रह्माण्डस्य विशेषतः

तेन चेष्टं हुतं दत्तं पठितं कीर्त्तितं भवेत्

ब्रह्माण्डमृषये प्रादात्सविधानं च तत्क्षणात्

तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तद्दत्त्वा तु सुखी भव

जगाम परमां सिद्धिं यत्र गत्वा न शोचति इयं ते कथिता देवि संहिता सर्वकामिका

वराहाख्या वरारोहे सर्वपातकनाशिनी

ब्रह्मा स्वसूनवे प्रादात्पुलस्त्याय महात्मने

असावपि स्वशिष्याय प्रादादुग्राय धारिणि 112.

सम्बन्धः पूर्वकल्पीयो द्वितीयं शृणु साम्प्रतम्

त्वत्तश्च तपसा सिद्धा वेत्स्यन्ते कपिलादयः

तस्यापि शिष्यो भविता नाम्ना वै रोमहर्षणिः

अष्टादश पुराणानि वेद द्वैपायनो गुरुः

तथान्यं नारदीयं च मार्कण्डेयं च सप्तमम्

दशमं ब्रह्मवैवर्त्त लैङ्गमेकादशं स्मृतम्

चतुर्दशं वामनकं कौर्मं पंचदशं स्मृतम्

य एतत्पाठयेद्भक्त्या कार्तिक्यां द्वादशीदिने

यस्येदं तिष्ठते गेहे लिखितं पूज्यते सदा

यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या नैरन्तर्येण मानवः 112.

श्रुत्वा तु पूजयेच्छास्त्रं तथा विष्णुं सनातनम्

यथाशक्त्या नृपो ग्रामैः पूजयेद्वत्सकं धरे

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वोपाख्याने उभयतोमुखीगोदान हेमकुम्भदान पुराणप्रशंसनंनाम द्वादशाधिकशततमोऽध्यायः

अथ भगवत्स्तुतिः

नमस्तस्मै वराहाय लीलयोद्धरते महीम्

दंष्ट्राग्रेणोद्धृता गोरुदधिपरिवृता पर्वतैर्निम्नगाभिर्भक्तानां भीतिहानौ सुरनरकदशास्यान्तकः क्रोडरूपी

यस्मिन्काले क्षितिः पूर्वकल्पे वाराह मूर्तिना