वराहपुराणम्

श्राद्धकाले पठेद्यस्तु इदं पावनमुत्तमम्

अमायां वाथ यः कश्चिद्द्विजानामग्रतः पठेत् 112.

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं तद्गतेनान्तरात्मना

होतोवाच धरण्यै कथितं राजन्धेनुमाहात्म्यमुत्तमम्

मया ते कथितं सर्वं सर्वपापप्रणाशनम्

सर्वकामसमृद्धार्थो वैष्णवं पदमाप्नुयात्

प्रत्यक्षधेनुर्दातव्या सहिरण्या नृपोत्तम

सर्वपापप्रशमनं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम्

धेनूनां फलमुद्दिश्य सर्वकामप्रदं नृणाम्

इदानीं कार्त्तिकी चेयं वर्त्तते च नराधिप

देवदानवयक्षैस्तु युक्तमेतत्सदा विभो

सरत्नं पुरुषः कृत्वा कार्त्तिक्यां द्वादशी दिने 112.

पुरोहिताय गुरवे दद्याद्भक्तिसमन्वितः

तानि दत्तानि तेन स्युः समासात्कथितं तव

सैकदेशो यजेत्तस्य ब्रह्माण्डस्य विशेषतः

तेन चेष्टं हुतं दत्तं पठितं कीर्त्तितं भवेत्

ब्रह्माण्डमृषये प्रादात्सविधानं च तत्क्षणात्

तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तद्दत्त्वा तु सुखी भव

जगाम परमां सिद्धिं यत्र गत्वा न शोचति इयं ते कथिता देवि संहिता सर्वकामिका

वराहाख्या वरारोहे सर्वपातकनाशिनी

ब्रह्मा स्वसूनवे प्रादात्पुलस्त्याय महात्मने

असावपि स्वशिष्याय प्रादादुग्राय धारिणि 112.

सम्बन्धः पूर्वकल्पीयो द्वितीयं शृणु साम्प्रतम्

त्वत्तश्च तपसा सिद्धा वेत्स्यन्ते कपिलादयः

तस्यापि शिष्यो भविता नाम्ना वै रोमहर्षणिः

अष्टादश पुराणानि वेद द्वैपायनो गुरुः

तथान्यं नारदीयं च मार्कण्डेयं च सप्तमम्

दशमं ब्रह्मवैवर्त्त लैङ्गमेकादशं स्मृतम्

चतुर्दशं वामनकं कौर्मं पंचदशं स्मृतम्