वराहपुराणम्

किमन्यैर्बहुभिर्दानैः कोटिसंख्यानविस्तरैः

आसन्नप्रसवां धेनुं दानार्थं प्रतिपालयेत

जायमानस्य वत्सस्य मुखं योन्यां प्रदृश्यते 112.

धेन्वा यावन्ति रोमाणि सवत्साया वसुन्धरे

वसन्ति ब्रह्मलोके वै ये नित्यं कपिलाप्रदाः

ब्राह्मणस्य करे दत्त्वा सुवर्णं रौप्यमेव च

उदकं च करे दत्त्वा वाचयेच्छुद्धया गिरा

रत्नपूर्णा भवेद्दत्ता पृथिवी नात्र संशयः

नन्दितो याति पितृभिर्विष्ण्वाख्यं परमं पदम्

महापातकयुक्तोऽपि वंचको ब्रह्मदूषकः

महापातकयुक्तोऽपि गवां दानेन शुध्यति

तद्दिनं पायसाहारं पयसा वापि वा भवेत्

तस्याप्यर्द्धशतेनाथ पंचाशच्च ततोऽर्द्धकम् 112.

इमां गृह्णोभयमुखीमुभयत्र शमोऽस्तु वै

प्रतिगृह्णामि त्वां धेनो कुटुम्बार्थे विशेषतः

मे नित्यं स्वस्ति भवतु रुद्राङ्गेति नमोनमः

क इदं कस्मा अदादिति जपित्वा वै वसुन्धरे

एवं प्रसूयमानां यो गां ददाति वसुन्धरे

वदन्ति तां चन्द्रसमानवक्त्रां प्रतप्तजाम्बूनदतुल्यवर्णाम्

प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कल्पं चेदं समाहितः

श्राद्धकाले पठेद्यस्तु इदं पावनमुत्तमम्

अमायां वाथ यः कश्चिद्द्विजानामग्रतः पठेत् 112.

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं तद्गतेनान्तरात्मना

होतोवाच धरण्यै कथितं राजन्धेनुमाहात्म्यमुत्तमम्

मया ते कथितं सर्वं सर्वपापप्रणाशनम्

सर्वकामसमृद्धार्थो वैष्णवं पदमाप्नुयात्

प्रत्यक्षधेनुर्दातव्या सहिरण्या नृपोत्तम

सर्वपापप्रशमनं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम्

धेनूनां फलमुद्दिश्य सर्वकामप्रदं नृणाम्