वराहपुराणम्

तपसस्तप एवाग्र्यं व्रतानां व्रतमुत्तमम्

पृथिव्यां यानि तीर्थानि गुह्यान्यायतनानि च

होतव्यान्यग्निहोत्राणि सायं प्रातर्द्विजातिभिः 112.

जुह्वते ह्यग्निहोत्राणि मन्त्रैश्च विविधैः सदा

ते यान्त्यादित्यवर्णैश्च विमानैर्द्विजसत्तमाः

कपिला या पिङ्गलाक्षी सूर्यसौख्यप्रदायिनी

पूर्वोक्ता यास्तु कपिलाः सर्वलक्षणलक्षिताः

संगमेषु प्रशस्ताश्च सर्वपापविनाशनाः

तथाग्नायी तथा देवी सुवर्णाख्या प्रवर्तते

पतितैः स हि विज्ञेयश्चाण्डालसदृशोऽधमः

दूरात्ते परिहर्त्तव्याः श्वभिस्तुल्या इवाध्वरे

असम्भाष्याः प्रतिग्राह्या शूद्रास्ते पापकर्मणः

भूमेर्मलं समश्नन्ति जायन्ते विड्भुजश्चिरम् 112.

उपजीवन्ति ये शूद्रास्तेषां गतिमतः शृणु

रौरवे तु महारौद्रे वर्षकोटिशतं धरे

शुनो योन्या विमुक्तास्तु विष्ठाभुक्कृमयस्ततः

भूयोभूयो जायमानस्तथोत्तारं न विन्दति

ततः प्रभृत्यमेध्यान्तः पितरस्तस्य शेरते

स नित्यं वर्जनीयो हि दूरात्तु ब्राह्मणैर्धरे

प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं तेन शुष्यति स द्विजः

किमन्यैर्बहुभिर्दानैः कोटिसंख्यानविस्तरैः

आसन्नप्रसवां धेनुं दानार्थं प्रतिपालयेत

जायमानस्य वत्सस्य मुखं योन्यां प्रदृश्यते 112.

धेन्वा यावन्ति रोमाणि सवत्साया वसुन्धरे

वसन्ति ब्रह्मलोके वै ये नित्यं कपिलाप्रदाः

ब्राह्मणस्य करे दत्त्वा सुवर्णं रौप्यमेव च

उदकं च करे दत्त्वा वाचयेच्छुद्धया गिरा

रत्नपूर्णा भवेद्दत्ता पृथिवी नात्र संशयः

नन्दितो याति पितृभिर्विष्ण्वाख्यं परमं पदम्