वराहपुराणम्

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो जम्बूद्वीपपतिर्भवेत्

सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोके महीयते

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वोपाख्याने धान्यधेनुदानमाहात्म्यं नाम दशाधिकशततमोऽध्यायः

अथ कपिलाधेनुदानमाहात्म्यम् अथातः सम्प्रवक्ष्यामि कपिलां धेनुमुत्तमाम्

पूर्वोक्तेन विधानेन दद्याद्धेनुं सवत्सकाम्

कपिलायाः शिरो ग्रीवा सर्वतीर्थानि भामिनि

प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कपिलागलमस्तकात्

स तेन पुण्यतोयेन तत्क्षणाद्दग्धकिल्बिषः

कल्यमुत्थाय यो मर्त्यः कुर्यात्तासां प्रदक्षिणम्

प्रदक्षिणेन चैकेन श्रद्धायुक्तेन तत्क्षणात्

कपिलायास्तु मूत्रेण स्नायाच्चैव शुचिव्रतः। स गङ्गादिषु तीर्थेषु स्नातो भवति मानवः

तेन स्नानेन चैकेन भावयुक्तेन वै नरः

गोसहस्रं च यो दद्यादेकां वा कपिलां नरः 111.

गवामस्थि ततोऽप्येतन्मृतगन्धेन दूषयेत्

गवां कण्डूयनं श्रेष्ठं तथा च परिपालनम्

तृणादिकानि यो दद्यात्क्षुधितेन गवाह्निकम्

विमानैर्विविधैर्दिव्यैः कन्याभिरभितोऽर्पितैः

सुवर्णकपिला पूर्वं द्वितीया गौरपिङ्गला

पंचमी बहुवर्णा स्यात्षष्ठी च श्वेतपिङ्गला

नवमी पाटला ज्ञेया दशमी पुच्छपिंगला

सर्वलक्षणसंयुक्ता सर्वालंकृतसुन्दरी

भुक्तिमुक्तिप्रदा तेषां विष्णुमार्गप्रदायिनी

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वोपाख्याने कपिलादानमाहात्म्यं नाम एकादशाधिकशततमोऽध्यायः

अथोभयतोमुखीगोदानहेमकुम्भदानपुराणप्रशंसाः अतः परं महाराज शृणूभयमुखीं ततः

तदहं सम्प्रवक्ष्यामि तव पुण्यफलं महत् या त्वया कपिला प्रोक्ता पूर्वमुत्पादिता प्रभो

होमधेनुः सदा पुण्या सा ज्ञेया कतिलक्षणा

प्रसूयमाना दानेन किं पुण्यं स्याच्च माधव

श्रीवराह उवाच यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

कपिला ह्यग्निहोत्रार्थे यज्ञार्थे च वरानने