वराहपुराणम्

अथ धान्यधेनुदानमाहात्म्यम् शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि धान्यधेनुमनुत्तमाम्

विषुवे चायने वापि कार्त्तिक्यां तु विशेषतः

(तदिदानीं प्रवक्ष्यामि धान्यधेनुविधिं परम्) दशधेनुप्रदानेन यत्फलं राजसत्तम

कृष्णाजिनं ततः कृत्वा प्राग्वत्संस्थापयेद्बुधः

उत्तमा तु भवेद्धेनुर्द्रोणैश्चापि चतुष्टयैः

चतुर्थांशेन वत्सं तु कल्पयित्वा विधानतः

कर्तव्यौ रुक्मशृङ्गौ तु राजतखुरसंयुतौ ।। गोमेदैः कुर्वीत घ्राणं अगुरुं चन्दनं तथा

मुक्ताफलमया दंता घृतक्षौद्रमयं मुखम्

इक्षुपृष्टिमयाः पादाः क्षौम्यपुच्छसमन्विताम्

पादुकोपानहच्छत्रभाजनं तर्पणं तथा 110.

पूर्ववच्चार्च्चयित्वा तां कृत्वा दीपार्च्चनादिकम्

त्रिः प्रदक्षिणमावृत्त्य दंडवत्प्रणमेच्च ताम्

मया दत्तां च गृह्णीष्व प्रसीद त्वं द्विजोत्तम

या च लक्ष्मीस्तु गोविन्दे स्वाहा या च विभावसौ

गायत्री ब्रह्मणः प्रोक्ता ज्योत्स्ना चन्द्रे रवेः प्रभा

तस्मात्सर्वमयी देवी धान्यरूपेण संस्थिता

दत्त्वा प्रदक्षिणं कृत्वा तं क्षमाप्य द्विजोत्तमम्

तावत्पुण्यं समधिकं व्रीहिधेनोश्च तत्फलम्

इहलोके च सौभाग्यमायुरारोग्यवर्द्धनम्

स्तूयमानोऽप्सरोभिश्च स याति शिवमन्दिरम् 110.

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो जम्बूद्वीपपतिर्भवेत्

सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोके महीयते

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वोपाख्याने धान्यधेनुदानमाहात्म्यं नाम दशाधिकशततमोऽध्यायः

अथ कपिलाधेनुदानमाहात्म्यम् अथातः सम्प्रवक्ष्यामि कपिलां धेनुमुत्तमाम्

पूर्वोक्तेन विधानेन दद्याद्धेनुं सवत्सकाम्

कपिलायाः शिरो ग्रीवा सर्वतीर्थानि भामिनि

प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कपिलागलमस्तकात्

स तेन पुण्यतोयेन तत्क्षणाद्दग्धकिल्बिषः

कल्यमुत्थाय यो मर्त्यः कुर्यात्तासां प्रदक्षिणम्