वराहपुराणम्

ब्राह्मणश्च त्रिरात्रं तु मधुपायससंयुतम्

यत्र नद्यो मधुवहा यत्र पायसकर्दमाः

तत्र भोगानथो भुङ्क्ते ब्रह्मलोकं स गच्छति

स भुक्त्वा विपुलान्भोगान्विष्णुलोकं स गच्छति 104.

नयते विष्णुसायुज्यं मधुधेनुप्रदानतः सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वोपाख्याने मधुधेनुमाहात्म्यं नाम चतुरधिकशततमोऽध्यायः

अथ क्षीरधेनुदानविधिः क्षीरधेनुं प्रवक्ष्यामि तां निबोध नराधिप

गोचर्ममात्रमानेन कुशानास्तीर्य सर्वतः

तत्र कृत्वा कुण्डलिकां गोमयेन सुविस्तृताम्

सुवर्णमुखशृङ्गाणि चन्दनागुरुकाणि च

मुखं गुडमयं तस्या जिह्वां शर्करया तथा

इक्षुपादां दर्भरोमां सितकम्बलसंवृताम्

पुच्छं च नृपशार्दूल नवनीतमयस्तनीम्

चत्वारि तिलपात्राणि चतुर्दिक्ष्वपि विन्यसेत्

धूपदीपादिकं कृत्वा ब्राह्मणाय निवेदयेत् 105.

पादुकोपानहौ छत्रं दत्त्वा दानं समर्पयेत्

आप्यायस्वेति मन्त्रेण वेदोक्तेन विधानतः

आप्यायस्वेति मन्त्रेण क्षीरधेनुं प्रसादयेत्

दीयमानां प्रपश्यन्ति ते यान्ति परमां गतिम्

दत्वा धेनुं महाराज शृणु तस्यापि यत्फलम्

पित्रादिभिश्च सहितो ब्रह्मणो भवनं व्रजेत्

क्रीडित्वा सुचिरं कालं विष्णुलोकं स गच्छति

गीतवादित्रनिर्घोषैरप्सरोभिश्च सेविते

यं इमं शृणुयाद्राजन्पठेद्वा भक्तिभावतः

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वापोख्याने क्षीरधेनुदानविधिर्नाम पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः

अथ दधिधेनुदान माहात्म्यम् दधिधेनोर्महाराज विधानं शृणु सांप्रतम्

गोचर्ममात्रं तु पुनः पुष्पप्रकरशोभिते

दधिकुम्भं तु संस्थाप्य सप्तधान्यचयोपरि

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन पुष्पगन्धैस्तु पूजिताम्