वराहपुराणम्

तत्र मध्ये तु राजेन्द्र पूर्णं कुम्भं च विन्यसेत्

वासितं गन्धतोयेन तां धेनुं परिकल्पयेत्

वर्द्धनीकं(वर्द्धनकिं) महाराज यन्त्रपुष्पैः समन्वितम्

पंचरत्नानि निःक्षिप्य तस्मिन् कुम्भे नराधिप

धात्रीफलं सर्षपाश्च सर्वधान्यानि पार्थिव

एकं घृतमयं पात्रं द्वितीयं दधिपूरितम्

सुवर्णमुखचक्षूंषि शृंगं कृष्णांगरेषु च

ताम्रपृष्ठां कांस्यदोहां दर्भरोमसमन्विताम्

कम्बले पुष्पमालां च गुडास्यां शुक्तिदन्तिकाम् 100.

इक्षुपादां तु राजेन्द्र गन्धपुष्पोपशोभिताम्

गन्धपुष्पैः समभ्यर्च्य विप्राय विनिवेदयेत्

साधुविप्राय राजेन्द्र श्रोत्रियायाहिताग्नये

यो ददाति नरो राजन् यः पश्यति शृणोति च

ब्रह्महा पितृहा गोघ्नः सुरापो गुरुतल्पगः

विमुक्तः सर्वपापैस्तु विष्णुलोकं स गच्छति

जलधेनुं च यो दद्यात्सममेतन्नराधिप

ग्राहकोऽपि त्रिरात्रं वै तिष्ठेदेवं न संशयः

यत्र चाप्सरसां गीतं तत्र यान्ति जलप्रदाः

सर्वपापविनिर्मुक्तः विष्णुसायुज्यमाप्नुयुः 100.

सर्वपापविनिर्मुक्तः स्वर्गमेति जितेन्द्रियः

इति श्रीवराहपुराणे श्वेतविनीताश्वोपाख्याने जलधेनुविधिर्नाम शततमोऽध्यायः

अथ रस धेनुदानमाहात्म्यम् रसधेनुविधानं ते कथयामि समासतः

रसस्य तु घटं राजन् सम्पूर्णं त्वैक्षवस्य तु

तुरीयांशेन वत्सं तु तत्पार्श्वे स्थापयेत्सुधीः

एवं कार्या रसैर्धेनुरिक्षुपादसमन्विता

सुवर्णशृंगाभरणा वस्त्रपुच्छा घृतस्तनी

दन्ताः फलमयास्तस्याः पृष्ठं ताम्रमयं शुभम्

सप्तव्रीहिसमायुक्तां चतुर्दिक्षु च दीपिताम्

चत्वारि तिलपात्राणि चतुर्दिक्षु निवेशयेत्