वराहपुराणम्

तत्र प्राग्जन्ममूर्त्तिश्च पुरा दग्धा महात्मनः 99.

पुनर्विमानमारुह्य दिवमाचक्रमे नृपः

तान्यस्थीनि लिहन्दृष्टो वसिष्ठेन महात्मना

एवमुक्तस्तदा राजा वसिष्ठेन महात्मना

भगवन्क्षुधितश्चास्मि अन्नपानं पुरा मया

एवमुक्तस्ततो राज्ञा वसिष्ठो मुनिपुंगवः

किं ते करोमि राजेंद्र क्षुधितस्य विशेषतः

रत्नहेमप्रदानेन भोगवान् जायते नरः

तन्न दत्तं त्वया राजन् स्तोकं मत्वा नराधिप अदत्तस्य च सम्प्राप्तिस्तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः

तच्छृणुष्व नरव्याघ्र कथ्यमानं मयाऽनघ 99.

स सर्वमेधमारेभे स्वयं क्रतुवरं नृपः

नान्नं तेन तदा दत्तं स्वल्पं मत्वा यथा त्वया

कृत्वा पुण्यं विनीताश्वः सार्वभौमो नृपोत्तमः

असावपि क्षुधाविष्ट एवमेव गतो नृपः

विमानेनार्कवर्णेन भास्वता देववन्नृपः

पुरोहितं ददर्शाथ होतारं जाह्नवीतटे

क्षुधायाः कारणं किं मे स होता तमुवाच ह

घृतधेनुं च धेनुं च रसधेनुं च पार्थिव

तपते यावदादित्यस्तपते वापि चन्द्रमाः

विनीताश्व उवाच भुङ्क्ते स्वर्गं च विप्रेन्द्र तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ।।99.

होतोवाच चतुर्भिः कुडवैश्चैव प्रस्थ एकः प्रकीर्त्तितः

सा तु षोडशभिः कार्या चतुर्भिर् वत्सको भवेत्

पुच्छे प्रकल्पनीया सा घण्टाभरणाभूषिता

कांस्यदोहां रौप्यखुरां पूर्वधेनुविधानतः

कृष्णाजिनं धेनुवासो नन्दितां कल्पितां शुभाम्

सर्वौषधिसमायुक्तां मन्त्रपूतां तु दापयेत्

सर्वं सम्पादयास्माकं तिलधेनो द्विजार्पिता

भजस्व कामान्मां देवि तिलधेनो नमोऽस्तु ते

सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं च गच्छति 99.