वराहपुराणम्

पद्ममध्ये तथा विष्णुमर्च्चयेत्परमेश्वरम्

अनिरुद्धं तथा पूज्य पश्चिमे चोत्तरे तथा 99.

ऐशान्यां विन्यसेच्छंखमाग्नेय्यां चक्रमेव तु

ऐशान्यां मुसलं पूज्य दक्षिणे गरुडं न्यसेत्

धनुश्चैव तु खड्गं तु देवस्य पुरतो न्यसेत्। श्रीवत्सं कौस्तुभं चैव नवमं तत्र कल्पयेत्

एवं पूज्य यथान्यायं देवदेवं जनार्द्दनम्

श्रीकामं स्नापयेत्तद्वदैन्द्रेण तु घटेन ह

मृत्युञ्जयविधानाय याम्येन स्नपनं तथा

शान्तये वारुणेनाशु पापनाशाय वायवे

रौद्रेण ज्ञानहेतोश्च लोकपालपदाप्तये

भवेदव्याहतं ज्ञानं श्रीमान्विप्रो विचक्षणः 99.

जायते विष्णुसदृशः सद्यो राजाथवा भवेत् पूजयीत स्वशास्त्रोक्तविधानेन विधानवित्

एवं सम्पूज्य देवांश्च लोकपालान् प्रसन्नधीः आग्नेयी वारुणी दग्धा वायुना विधिना ततः

सौमेनाप्यायिता पश्चाच्छ्रावयेत्समयान्बुधः

रुद्रमादित्यमग्निं च लोकपालग्रहांस्ततः

एवं तु समयं ख्याप्य पश्चाद्धोमं तु कारयेत्

षोडशाक्षरमन्त्रेण होमयेज्ज्वलिताग्नये

त्रिभिराहुतिभिश्चापि देवदेवस्य सन्निधौ

हस्त्यश्वकटकादीनि हेमग्रामादिकं नृपः

एवं कृते तु यत्पुण्यं माहात्म्यं जायते धरे

दीक्षितात्मा पुनर्भूत्वा वराहं शृणुयाद्यदि 99.

जप्ताः स्युः पुष्करे तीर्थे प्रयागे सिन्धुसङ्गमे

ग्रहणे विषुवे चैव यत्फलं जपतां भवेत्

देवा अपि तपः कृत्वा ध्यायंति च वदंति च

वराहं षोडशात्मानं त्यक्त्वा देहं कदा वयम्

यास्यामः परमं स्थानं यद्गत्वा न पुनर्भवेत्

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्

स्वर्गवासे स्थितो ह्यासीच्छ्वेतो राजा महायशाः

स महीं सकलान्देवि सपल्लववनद्रुमाम्