वराहपुराणम्

कपालमोचनं तीर्थं ततो जातमघापहम्

रुद्रो विशुद्धिमापन्नो मुक्तः स ब्रह्महत्यया

यत्राप्लुतो नरो भक्त्या ब्रह्महा तु विशुध्यति

आगतो देवसहितो वाक्यं चेदमुवाच ह भव रुद्र विशालाक्ष लोकमार्गव्यवस्थित

(भव रुद्र विरूपाक्ष लोकमार्गे व्यास्थितः ) कपालं गृह्य यद्भ्रान्तं कपालव्यग्रपाणिना

यच्च ते बभ्रुता जाता हिमवत्यचलोत्तमे

यच्चेदानीं विशुद्धस्य तीर्थेऽस्मिन्देहशुद्धता 97.

ये पुरस्कृत्य देवास्त्वां पूज्यं यद्विधिनान्विताः

व्रतानि कुरुते देव त्वत्कृतानि हि पुत्रक

यद्व्रतं नग्नकापालं यद्बाभ्रव्यं त्वया कृतम्

मां पुरस्कृत्य देवस्त्वं पूज्यसे यैर्विधानतः

कथयस्व महादेव सविधानं समासतः

देवैर्जयेति संतुष्टः कैलासनिलयं ययौ

देवा अपि ययुः खं च स्वस्थानं ते यथागतम्

चरितं यच्च देवस्य वित्तं समभवद्भुवि

इति श्रीवराहपुराणे रुद्रमाहात्म्यं नाम सप्तनवतितमोऽध्यायः

अथ पर्वाध्यायः योऽसौ सत्यतपा नाम लुब्धो भूत्वा द्विजो बभौ

दुर्वासाः संश्रुतार्थश्च हिमवन्तं नगं ययौ

कीदृशं तन्ममाचक्ष्व महत्कौतूहलं विभो स हि सत्यतपा पूर्वं भृगुवंशोद्भवो द्विजः

दस्युसंसर्गसम्भूतो दस्युवत्समजायत

बभौ दुर्वाससा सम्यग्बोधितश्च विशेषतः

तस्यास्तीरे शिला दिव्या नाम्ना चित्रशिला धरे

तत्र सत्यतपाः स्थित्वा तपः कुर्वन्महातपाः

चिच्छेद चांगुलीमेकां वामतर्जनिकां मुनिः

न लोहितं न मांसं तु न मज्जा तत्र दृश्यते

तस्मिन् भद्रवटे चैकं मिथुनं किन्नरं स्थितम् ९८.

प्रभाते विमले प्राप्तमिन्द्रलोकमिति स्मृतिः

पृष्टाः किंचिदिहाश्चर्यमपूर्वं कथ्यतामिति

स्थितं किन्नरयोस्तच्च वाक्यं चेदमुवाच ह