वराहपुराणम्

कथ्य मानं वरारोहे कालरात्रे महाप्रभे

परिधत्ते स्पृशेचापि पुरुषस्य विशेषतः

अन्याः सुतिगृहे च्छिद्रं गृह्णीयुस्तत्र पूजिताः

गृहे क्षेत्रे तडागेषु वाप्युद्यानेषु चैव हि

तासां शरीराण्याविश्य कचित्तृप्तिमवाप्स्यथ

मनोजवे जये जृम्भे भीमाक्ष क्षुभितक्षये

विकराले महाकालि कालिके पापहारिणि । पाशहस्ते दण्डहस्ते भीमरूपे भयानके

चामुण्डे ज्वमानास्ये तीक्ष्णदेष्टे महाबले

तुतोष परमा देवी वाक्यं चेद मुवाच ह । वरं वृणीष्व देवेश यत्ते मनास वर्तते

रुद्र उवाच तेषां त्वं वरदा देवि भव सर्वगता सती

यथेमं त्रिःप्रकारे तु देवि भक्त्या समान्यतः

य एतां वेद वै देच्या उत्पत्ति त्रिविधां वरम्

भ्रष्टराज्यो यदा राजा नवम्यां नियतः शुचिः

संवत्सरेण लभते राज्यं निष्कण्टकं नृपः

एषा श्वेता परा सृष्टिः सात्त्विकी ब्रह्मसंस्थिता

एषैत्र कृष्णा तमसि रौद्री देवी प्रकीर्तिता

प्रयोजनक्शाच्छक्तिरेकैव त्रिविधाऽभवत्

सर्वपापविनिर्मुक्तः परं निर्वाणमाप्नुयात्

न तस्याग्निभयं घारं सर्पचौरादिनं भवेत्

तेन चेष्टुं भवेत्सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

रत्नान्यश्वास्तथा गावो दासा दास्यो भवन्ति हि

श्रीवराह उषाच रुद्धस्य खलु माहात्म्यं सकलं कीर्तितं मया

नवकोट्यस्तु चामुण्डा भभिन्ना व्यवस्थिताः

अष्टादश तथा कोट्यो वैष्णव्या भेदू उच्यते

या ब्रह्मशाक्तः सत्त्वस्था सा ह्यनन्ता प्रकार्तिता

सर्वस भगवान् रुखः सर्वगश्च पतिर्भवेत्

इति श्रीवराहपुराणे त्रिशक्तिमाहात्म्ये त्रिशक्ति रहस्यं नाम षण्णवतितमोऽध्यायः

वराह उवाच येन ज्ञातेन पापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ब्रह्मणा तु यदा सृष्टः पूर्वं रुद्रो वरानने