वराहपुराणम्

तया विमोहिता देवाः सर्वे निद्रा तु लेभिरे

तया तु ताडितस्यास्य दैत्यस्य शुभलोचने

रुस्तु दानवेन्द्रस्य चर्ममुण्डे क्षणाद्यतः

वाश्च सर्व सम्पन्न युयुधुनिच ३३ सर्वभूतमहारौद्री या देवी परमेश्वरी

तस्या अनुचरा देव्यो बढ्योऽसंख्यात कोटयः

याचयामासुरव्यग्रास्तास्तां देवीं बुभुक्षिताः

एवमुक्ता तदा देवी दध्या तासां तु भोजनम्

ततो दध्यो महादेवं रुद्रं पशुपतिं विभुम् । सोऽपि ध्यानात्समुत्तस्थौ परमात्मा त्रिलोचनः

देव्युवाच बलात्कुर्वन्ति मामेता भक्षार्थिन्यो मः बलाः

अन्यथा मामपि बलाद्भक्ष्यायष्यन्ति ताः प्रभो एतासां शृणु देवेश भक्ष्यमेकं मयोदितम्

कथ्य मानं वरारोहे कालरात्रे महाप्रभे

परिधत्ते स्पृशेचापि पुरुषस्य विशेषतः

अन्याः सुतिगृहे च्छिद्रं गृह्णीयुस्तत्र पूजिताः

गृहे क्षेत्रे तडागेषु वाप्युद्यानेषु चैव हि

तासां शरीराण्याविश्य कचित्तृप्तिमवाप्स्यथ

मनोजवे जये जृम्भे भीमाक्ष क्षुभितक्षये

विकराले महाकालि कालिके पापहारिणि । पाशहस्ते दण्डहस्ते भीमरूपे भयानके

चामुण्डे ज्वमानास्ये तीक्ष्णदेष्टे महाबले

तुतोष परमा देवी वाक्यं चेद मुवाच ह । वरं वृणीष्व देवेश यत्ते मनास वर्तते

रुद्र उवाच तेषां त्वं वरदा देवि भव सर्वगता सती

यथेमं त्रिःप्रकारे तु देवि भक्त्या समान्यतः

य एतां वेद वै देच्या उत्पत्ति त्रिविधां वरम्

भ्रष्टराज्यो यदा राजा नवम्यां नियतः शुचिः

संवत्सरेण लभते राज्यं निष्कण्टकं नृपः

एषा श्वेता परा सृष्टिः सात्त्विकी ब्रह्मसंस्थिता

एषैत्र कृष्णा तमसि रौद्री देवी प्रकीर्तिता

प्रयोजनक्शाच्छक्तिरेकैव त्रिविधाऽभवत्

सर्वपापविनिर्मुक्तः परं निर्वाणमाप्नुयात्

न तस्याग्निभयं घारं सर्पचौरादिनं भवेत्