वराहपुराणम्

यशस्वी कीर्त्तिमान्भूत्वा वन्द्यते प्रेत्य चेह च

मंगल्यं च शिवं चैव धर्मकामार्थसाधकम्

धन्यं यशस्यं पापघ्नं स्वस्तिकृच्छान्तिकारकम्

कीर्तयित्वा व्रजेत्स्वर्गं कल्यमुत्थाय मानवः इत्युक्त्वा भगवान्देवः परमेष्ठी प्रजापतिः ।। 217.

सनत्कुमारं सन्दिश्य विरराम महायशाः

वराहभूमिसंवादं सारमुद्धृत्य सत्तमाः

सर्वपापविनिर्मुक्तः स याति परमां गतिम्

प्रयागे ब्रह्मतीर्थे च तीर्थे चामरकण्टके

कपिलां द्विजमुख्याय सम्यग्दत्त्वा तु यत्फलम्

श्रुत्वाऽस्यैव दशाध्यायं शुचिर्भूत्वा समाहितः

यः पुनः सततं शृण्वन्नैरन्तर्येण बुद्धिमान्

सर्वयज्ञेषु यत्पुण्यं सर्वदानेषु यत्फलम्

तत्प्राप्नोति न सन्देहो वराहवचनं यथा

अपुत्रस्य भवेत्पुत्रः सपौत्रस्य सुपौत्रकः 217.

तस्य नारायणो देवः सन्तुष्टः स्याद्धि सर्वदा

श्रुत्वा तु पूजयेच्छास्त्रं यथा विष्णुं सनातनम्

यथाशक्ति नृपो ग्रामैः पूजयेच्च वसुन्धरे

सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुसायुज्यमाप्नुयात्

अथ पुराणपठनादिविषयानुक्रमणिकाध्यायः वीरेश्वरेण सह माधवभद्रनाम्ना काश्यां वराहकथितं लिखितं पुराणम्

वराहस्य पुराणस्य वृत्तान्तान्प्रब्रवीम्यहम्

आदिसृष्टिस्ततः प्रोक्ता चरितं दुर्जनस्य च

आदिवृत्तान्तकथने सरमाख्यानमेव च

अश्विनोरपि चोत्पत्ति गौर्युत्पत्तिस्तथैव च

स्कन्दोत्पत्तिश्च भानोश्च उत्पत्तिः समुदाहृता

धनदस्य तथोत्पत्तिः परापरविनिर्णयः

सोमोत्पत्तिरहस्यं च क्षितेश्चापि समासतः

ततः सत्यतपोपाख्या मत्स्यद्वादशिका तथा

नृसिंहद्वादशी चापि वामनद्वादशी तथा 218.

कृष्णद्वादशिका चापि बुद्धद्वादशिका तथा