तीर्थयात्रां कृत्वा देवाः सर्वे चान्ये प्राकारपरिक्रमणं समाचक्रुः। ततः स्वस्थानानि प्रतिगम्य, देवासुराः स्वस्वस्थानानि यथायोग्यं प्रतिपेदिरे। अथ तत्र पौलस्त्यवंशसम्भूतः रावणनामकः राक्षसाधिपः भ्रातृभिः सह, परमया भक्त्या गोकर्णेऽक्षरं प्रभुं सम्यगुपास्ते। स राक्षसः त्रैलोक्यविजयवरं परमेश्वरात् प्रार्थयामास। तस्य च कामस्य परितोषं लब्ध्वा, दशग्रीवः त्रैलोक्यं च विजयित्वा, देवानामधिपतिं चन्द्रं च विजिग्ये। यः शिखरः पूर्वं वज्रधरेण नीतः स्थाप्यश्च समुद्रतीरे क्षणमात्रं रावणेन राक्षसेन, तं पुनरुद्पाटयितुं शक्तः नाभवत्। स एव दक्षिणे गोकर्णाख्यः क्षेत्रविशेषः, मुनिश्रेष्ठ, एवं विज्ञेयः। एतत्सर्वं विस्तारतः मया ते कथितं विप्रश्रेष्ठ। दक्षिणस्य प्रदेशस्य, श्रृङ्गेश्वरस्य च, भूमेः विस्तारः पुण्यक्षेत्राणां चोत्पत्तिः यथावत् निरूपिता। इति श्रीवराहपुराणे गोकर्णश्रृङ्गेश्वरादिमाहात्म्यवर्णनो नाम षोडशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ पुण्यशृङ्खलावर्णनं प्रवक्ष्यामि—यद् भूमेः श्रीवराहसंवादस्य श्रवणेन लभ्यते, तत्सर्वं भगवता यथावत् उक्तं। भगवतः सर्वव्यापिनः स्थाणोः चाप्रतिमबलस्य दिव्यस्वरूपस्य, तस्य देहस्य शृङ्गस्य च पुण्यक्षेत्रे प्रतिष्ठानं यथा जातम्, तत्त्वतः ब्रूहि भगवन्, जगन्नाथ, महाभाग। शेषमिदानीं पुलस्त्यः महर्षिः कथयिष्यति। एतेषां पुण्यक्षेत्राणां निःसन्दिग्धफलानि मया निरूपितानि। मम आत्मसमः वेदवेदाङ्गविद् पुत्रः, लोकप्रसिद्धिं प्राप्य, इह लोके परत्र च पूज्यते। एष धर्मार्थकामसम्पादनाय, कल्याणाय च, पावनं पुण्यं महत्। यः पठति स सुखमवाप्य स्वर्गं गच्छति। इत्युक्त्वा भगवतः स्रष्टा श्रीमान् तुष्णीं बभूव। स च सनत्कुमारं उपदिश्य, विरराम। यः कश्चित् वराहभूमिसंवादस्य सारं सम्यगवगच्छति, स सर्वपापैः विमुक्तः परमां गतिं प्राप्नोति। प्रयागे, ब्रह्मतीर्थे, अमरकण्टकतीर्थे च, श्रेष्ठब्राह्मणाय विधिवत् कपिलां दत्त्वा यत्फलं लभ्यते, तदेव दशानां सर्गाणां शुद्धचित्तेन श्रवणमात्रेण लभ्यते। यः निरन्तरं श्रद्धया शृणोति, स सर्वयज्ञदानफलानि प्राप्नोति—नात्र संशयः, यथा वराहस्य वचः। अपुत्रस्य पुत्रः जायते, पौत्रस्य प्रपौत्रः। तस्मिन्सदा नारायणः प्रीयते। शास्त्रश्रवणानन्तरं, यथाऽनन्तं विष्णुं पूजयेत्, तथा शास्त्रं पूजयेत्। राजा शक्त्यनुसारं ग्रामैः पृथ्वीं पूजयेत्। स सर्वपापैः मुक्त्वा विष्णुलोकं गच्छति। अथ पुराणपारायणक्रमवर्णनं प्रवक्ष्यामि। काश्यां श्रीवीरेश्वरसंयुक्तेन माधवभद्रेण श्रीवराहवक्त्रं पुराणम् अलिख्यत्।