तदा तत्र प्रदेशः सर्वथा म्लेच्छैः परिपूर्णो भविष्यति। तस्मिन्भूमौ ये ब्राह्मणैः प्रतिष्ठापिताः, ते तत्र निवत्स्यन्ति। ततः राजानः तत्र लिङ्गस्य पूजनं स्थापयिष्यन्ति। ये च राजानः धर्मे स्थिताः, ते धर्मे एव प्रतिष्ठां यास्यन्ति। तत्र सर्वे प्राणी मम सततं पूजनं करिष्यन्ति। ये शिवपुरं गत्वा मां पश्यन्ति, तेषां सर्वपापानि दग्धानि भवन्ति। मम एष क्षेत्रं चतुर्दश योजनविस्तीर्णं विज्ञेयम्। तत्र जलं भागीरथ्या जलात् शतगुणं विशुद्धतरं स्मृतम्। ये नराः तत्र शरीरे त्यक्ते मम लोकं यान्ति, अत्र न संशयः। ये च पुरुषाः पुरुहूतस्थले शरणं गृहीत्वा वसन्ति, ते तत्रैव निवसन्ति। मम मायया मुनयः, सुराङ्गनाः, यक्षाश्च मोहिताः। तद् स्थानं तपस्विभ्यः सिद्धिक्षेत्रं जातम्। विद्वांसः वदन्ति, एतत् क्षेत्रं कुरुक्षेत्रादपि श्रेष्ठम्। अत्रैव सर्वाः श्रेेष्ठनद्यः, गङ्गाद्याः, प्रवर्तन्ते। सर्वे तत्र कूपाः पुण्याः, शिलाः च पुण्याः स्मृताः। शैलेश्वरनाम्नि तत्र मम शरीरं प्रतिष्ठितम्। भागीरथी शीघ्रगामिनी, नराणां पापानि दहति। तस्यां स्नात्वा वा निमज्ज्य सप्त पिढ्यः उद्धर्यन्ते। ये तत्र स्नात्वा मृत्युम् आप्नुवन्ति, ते स्वर्गं यान्ति, पुनर्जन्म न प्राप्नुवन्ति। अहं तान् प्रसन्नः संसारसागरात् उद्धरामि। यः शुचिः, श्रद्धालुः, अमत्सरी च, मम अभिषेकार्थं तत्र स्नाति, सः अग्निहोत्रस्य फलं लभते। तत्र मृगशृङ्गाख्यं तीर्थं मुनिभिः सदा प्रियं स्मृतम्। तत्र यत्पापं जीवने कृतं तत् क्षणेन विनश्यति। केवलं स्नानमात्रेण अग्निष्टोमस्य फलं लभ्यते। तत्र पापी वा कृतघ्नः कश्चन न गच्छति। वाग्मत्यां ये नराः स्नात्वा तां परमां गतिं प्राप्नुवन्ति। ये च तत्र विशुद्धाः सन्तः मम दर्शनं कुर्वन्ति, तेषां सर्वपापानि मम शक्त्या नश्यन्ति। तत्र सर्वत्र राजसूयाश्वमेधयोः तुल्यं फलं दातव्यम्। मूलमन्दिरं रुद्रेणैव अधिष्ठितं विज्ञेयम्। सः सहस्रसर्पसंवृतः सदा मम द्वारि तिष्ठति। प्रथमं तं नमित्वा ततः मां नमेत्। यः तत्र मम परया भक्त्या नित्यं पूजनं करोति, यः च मम रूपं गन्धपुष्पैः पूजयति, यश्च श्रद्धया पर्वते दीपं ददाति, गीतवाद्यनृत्यस्तोत्रजागरैः मां सम्पूजयति, दधिदुग्धमधुघृतैर्वा जलमात्रेण वा पूजयति, यश्च श्रद्धया ब्राह्मणान् श्राद्धे भोजयति— एवं यः कुर्यात्, सः मम अनुग्रहेण पापराशिं नाशयित्वा परमां गतिं प्राप्नोति।