यदि यूयं पुरुषाः तस्य विष्णोः परमं पदं सम्प्राप्तुमिच्छथ, तर्हि मम एषा शिक्षाः शृणुत। अहं उच्चैः हस्तौ उद्धृत्य एतद् उद्घोषयामि—मम वचनं सावधानं शृणुत। कदापि शङ्खेन जलं न पिबेत्, मत्स्यान् वा वराहान् वा न हन्यात्। ब्राह्मण-हन्ता, सुरापः, स्तेयकारी, गुरुपत्न्याः समीपगामी—एतेषां पापिनां मध्ये यः आत्मनाशकः पापात्मा, तेन किमपि पापं न कृतमस्ति? यश्च उज्ज्वलां एकादशीं सम्यक् अनुष्ठातुं न शक्नोति, तेन द्वादशीव्रतमेकभुक्तेन दानसमेतं कर्तव्यं। एवं न कुर्वन्, स महापापभाक् भवति, कुतोऽपि शुभं स्थानं न प्राप्नोति। सा एकैव द्वादशी पुण्यदा; सा प्रबोधिनीति प्रसिद्धा। तस्याः अनुष्ठाने द्वादशद्वादशीफलानि सम्प्राप्यन्ते। तस्मिन्नेव दिने यद्यत् क्रियते, तत् अतीव महत् च अक्षयम् भवति। तदा कोटिगुणं पुण्यं लभ्यते, केशवप्रियं फलमपि। यथा प्रबोधिनी पुण्यदायिनी, तथा हरिशयनरात्रिरपि पुण्यदा। शयनं, प्रबोधनं, परिवर्तनं—सर्वं हर्येव संबध्यते। अतः सर्वशक्त्या द्वादशीव्रतम् आचरितव्यं। शोभने, या एकादशी कार्तिकमासे चन्द्रेण सह पतति, तस्यां यत्किंचित् क्रियते, तत् अनन्तपुण्यरूपं स्मृतम्। स्नात्वा देवतां पूजयित्वा च, परमं फलम् आप्नोति। प्राज्ञैः जलपूर्णं घटं स्थाप्य, तस्योपरी जनार्दनं मत्स्यरूपेण स्थापयेत्। पञ्चामृतैः स्नाप्य, केशरलेपनं कृत्वा, मद्भक्तः संयतः कमलैः देव्या आराधना करोतु। रामं, रामं, कृष्णं, बुद्धं, कल्किं च—पुष्पैः, धूपैः, दीपैः, नानाविधैः नैवेद्यैः पूजयेत्। रात्रौ, सत्त्ववती, देवाधिपतेः जागरणं कर्तव्यं, पुष्पैः, धूपैः, नैवेद्यैः, शुभफलैश्च। भूषणवस्त्रादिदानैः यथाशक्ति सम्पूजनं कर्तव्यं। सः जगतः आदिः, जगद्रूपः, अनादिनिधनः। सहस्रमुखैरपि, सहस्राधिकैरपि, तस्य माहात्म्यस्य पूर्णकथनं न शक्यते; तथापि यथाशक्ति संक्षेपेण वक्ष्यामि—शृणु। यः पृथिव्या सह वाहनसमेतः मम लोकं गच्छति, स दीर्घायुष्मान्, आरोग्यवान्, पुनर्जन्मविनिर्मुक्तश्च भवति। एतस्य माहात्म्यस्य श्रोतृमात्रेण सर्वे पापा नश्यन्ति। यः कश्चन विप्रः, अपि च निर्धनः, श्रद्धया चिन्तयन्, मानवस्य दर्शनं स्पर्शनं वा करोति—स पुण्यलाभी। संसारभयापहं यदिदं माहात्म्यं पठ्यते, तेन दुःस्वप्नाः नश्यन्ति। ते धन्याः, तेषां कृतार्थता; तैरेव पुण्यं साध्यते। यो नारायण, अच्युत, अनन्त, वासुदेव इति उच्चारयति—स एव पुण्यशाली। किमुत यः श्रद्धया, एकचित्तेन, मां पूजयति? यज्ञवराहस्य, अनन्ततेजसः विष्णोः—तस्य माहात्म्यं ज्ञात्वा, अतः महाव्रतेन, वैष्णवमार्गः अनुगम्यः।