एकदा धर्मराजस्य शुभवचांसि श्रुत्वा नारदः पुनः पापनाशस्य उपायवर्णनं श्रोतुमिच्छन् धर्मराजं प्राह— “महाबाहो धर्मराज! त्वया यदुक्तं ब्राह्मणानां हिताय पवित्रं परिक्रमणविषयं तन्मम श्रुतम्। त्रयो वर्णाः यज्ञे समं भागं लभन्ते, त्वं च सर्वेषां प्राणिनां समदर्शी सन् मानदः। तथैव शूद्रेषु अपि हितानि धर्मयुक्तानि वचांसि कार्याणि च वक्तव्यानि। अहं तव कथयिष्यामि यत्सर्ववर्णेषु नित्यं योग्यं भवति। यद् हितं धर्मसंगतं च, तदेव सर्वदा आचरितव्यम्। पापनाशकं तदहं वक्ष्यामि, शृणु। यः श्रद्धया एतानि शृणोति, स पापैः प्रमुच्यते। जन्मन्यकृतानि सर्वाणि पापानि स क्षणेनैव मुच्यते। सर्वतीर्थस्नानफलमवाप्य सः पापात् विमुच्यते। पापकर्मसम्भूतं दोषं सः शीघ्रं दहति, अत्र न संशयः। यः नमस्कृत्य एतान् गृह्णाति, स पापात् प्रमुच्यते। शुद्धेन हृदया यः पूजां करोति, स पापात् प्रमुच्यते। तस्मिन्सूर्यः प्रसन्नो भवति, सर्वमशुभं विनश्यति। उदुम्बरपात्रे दधिमिश्रितं क्षीरं यत् तव, तदर्पणं कृत्वा, अरुन्धती, बुधः, सर्वे महर्षयश्च पूज्यन्ते। यः एकचित्तः कृताञ्जलिः पूजां करोति, यः द्विजं प्रीत्या तर्पयित्वा सेवते, यः शुद्धः संक्रान्त्यां विषुवे वा क्षीरदानेन तुष्टिं यच्छति, स पापान्मुच्यते। कुशान् पूर्वाभिमुखीं कृत्वा, वृषभं स्थापयित्वा, नदीं दक्षिणेन वहन्तीं वामे स्थापयित्वा, दक्षिणावर्तशङ्खेन जलं गृहित्वा, तदा जन्मकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति। स्नात्वा सप्तपलानि तिलमिश्रितानि दद्यात्। यदा कश्चित् एकाग्रचित्तः स्वदेहे स्थितं सोमं पश्यति, ललाटे समुत्थितं सोमं ददर्श यदा, तदा स पापैः प्रमुच्यते। मनसा, वाचा, कर्मणा कृतं यत् किंचिदपि मलिनं, तस्मात् पापात् विमोचनं भवति। तदा सः सर्वाणि दुष्कृतानि विनाशयति। यः अव्ययस्य ध्यानं करोति, सः पापैः विमुच्यते। शशांकः सौम्यरूपः प्रदक्षिणं यदा करोति, तदा शशांकः शरदि यथा विशुद्धिं प्राप्नोति तथा। हे मुने! यदा नरो नितम्बस्थं शुद्धं शशांकं पश्यति, स्निग्धकर्मणा स्निग्धं शशांकं ध्यानं कुर्यात्, अष्टाक्षरमन्त्रं जपति, तदा पूर्णं निर्मलं स्वतेजसा प्रकाशमानं शशांकं पश्यति। वामनं ब्राह्मणं जलसमुत्थितं वराहं च दृष्ट्वा, यः क्षीरभोजी पापात् विमुच्यते, सः नमस्कुर्यात्। एवं संवर्तसंसारे पापविनाशस्य उपायवर्णनं नाम द्विशततमोऽध्यायः श्रीवराहपुराणे समाप्तः।