महान् राजन्, स्त्रीभ्यश्च मे सुरक्षा भवतु, महाशयमानद, इति तया प्रार्थितम्। प्रियायाः हृदयं हृष्टं दृष्ट्वा, सः तां वाक्यं स्नेहपूर्वकं अवदत्। परमस्नेहेन पूर्णा सा पतिस्नेहिता तस्य हृदयस्य अतीव प्रिया आसीत्। ततः शङ्करचरणयोः उपयोगाय द्वे पादुके दत्ताः। एवं पतिव्रतायै नमः कृत्वा, अहम् एतां पूजयामि, हे ब्राह्मण। एवं श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे 'पativratācaritram' इति नाम अध्यायः समाप्तः। अथ, पतिव्रतायाः माहात्म्यवर्णनं प्रवर्तते। केन कर्मणा, राजर्षे, वा केन तपसा, मुनिवराः, सा पतिव्रता भवति इति पृष्टम्। ततः धर्मात्मा सः नारदम् प्रति उवाच— ब्राह्मण, तस्याः न नियमः, न तपः, न च दृढव्रतम् अस्ति। न उपवासः, न दानम्, न देवपूजा अपि, महामुने। या स्वयम् पत्युः शयने शय्यां करोति, तस्य जागरणे स्वयमेव जागर्ति; सः यदा मौनं करोति, सा अपि मौनव्रतं वहति; सः यदा तिष्ठति, सा अपि स्वेच्छया तिष्ठति। या केवलं पत्युः एव पश्यति, मनसा च तस्मिन्नेव निश्चिता, पत्युः वचने एव प्रवर्तते— सा पतिव्रता देवी देवेभ्यः अपि पूज्या, परमतेजस्विनी च। या समृद्धा वा त्यक्ता वा स्यात्, सा सदा एव एवं वर्तते, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ। एवं पतिव्रता न मृत्योर् द्वारम् प्रविशति। सा पतिसंयुक्तया भावेन तं अनुसरति। सः एव मे माता, सः एव पिता, सः एव बन्धुः, सः एव परमदैवतं इति सा चिन्तयति। तादृश्यै पतिव्रतायै अहम् सस्नेहम् नमामि। या स्त्री पत्यौ शोकं करोति, सा मृत्योर् द्वारं न पश्यति। या नान्यं शृणोति, न च पश्यति, सा मृत्योर् द्वारं न पश्यति। या मनसा अपि अन्यं न पश्यति, सा मृत्योर् द्वारं न पश्यति। या हृदये पतिं न परित्यजति, सा मृत्योर् द्वारं न पश्यति। या नित्यं गृहम् शुद्धं करोति, सा मृत्योर् द्वारं न पश्यति। या शौचशीलासंयुक्ता, सदाचारा, सा मृत्योर् द्वारं न पश्यति। या पत्युः हितायै आचरति, सा मृत्योर् द्वारं न पश्यति। मानवेषु तादृशी भार्या तस्मिन् देशे दृश्यते। अतः, द्विजोत्तम, मया यथाश्रुतं यथावत् सर्वं कृतम् इति ते निवेदितम्। एवं श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे 'पativratāmāhātmya' नाम अध्यायः समाप्तः। पुनः पतिव्रतायाः माहात्म्यं वर्ण्यते। त्वया रहस्यं धर्म्यम् उपदिष्टम्, भगवन्। सर्वेषु भूतेषु एषा उत्तमा जिज्ञासा मम जाताऽस्ति। ये नराः दुःखपीडिताः, घोरतपसि शरणं गताः, ते चित्ते निश्चयपूर्वकं सर्वं प्रियतमं अप्रियम् च त्यजन्ति। एष धर्ममार्गः लोके श्रुतः, सदा श्रेष्ठतमः इति नूनम्। कस्य कर्मैतत्? कः कर्ता वा प्रेरयिता? केन द्वेषेण मनः एवं प्रवर्तते? यदि एवं, मया रहस्यं पृष्टम्, यत् देवैः अपि दुर्ग्राह्यम्। एवं नारदेन पृष्टः धर्मराजः महात्मा यम उवाच— तव वचनात् अहं शृणु, निष्कलुष, यथावत् कथयामि। लोके कश्चित् न दृश्यते कर्ता वा प्रेरयिता। यस्य नाम कीर्त्यते, येन च जगत् नियोज्यते— इत्येवम् श्रीवराहपुराणे संसारचक्रे 'पativratāmāhātmya' नाम त्रयोदशाधिकद्विशततमोऽध्यायः समाप्तः।