भूमिदानकर्तारं द्विजातिभ्यः स्वर्गारोहणाय सम्प्रति प्रेषयन्तु। स च पुरुषश्रेष्ठः तत्र नानाविधैः कामोपभोगैः पूजितः भवति। एवं पुण्यपापफलवर्णनं संसारचक्रे इति नाम्नि दिव्ये वराहपुराणे पञ्चमाध्यायः समाप्तः। अथ पुण्यकर्मणां फलोत्पत्तिवर्णनं प्रारभ्यते, यथाश्रुतं चित्रगुप्तस्य संदेशः। योऽयं सर्वेषां अतिथीनां सत्कारकः, आत्मनिग्रही, सर्वभूतहितेच्छुश्च—तं महाश्रावकं धर्मन्यायेन मोचय, मोचय इति महाकिंकरं आदेशः। पापकर्मकृत् तु पापदोषविकृतः मम समीपे स्थातव्यः। तस्मै दिव्यं आसनं दातव्यं, तथा दिव्यानि वाहनानि च; यानि यानि मनसा इच्छति, तानि सर्वाणि शीघ्रं दातव्यानि धर्माधिपतेः आज्ञया। स च भगवतः प्रियः स्वजनसमेतः तत्र सर्वं पश्यतु, भजतु च। ततः उत्तमानि वाहनानि प्राप्त्वा, स्वजनगणैः परिचारकैश्च सहितः, स देवालयं प्रति गच्छतु, देवैः सत्कृतः। स च स्वार्थसिद्धिं प्राप्य, यत्र कुत्रापि लोके नित्यं तृप्तः भविष्यति। न केवलं एककन्यादाता, न चैकयज्ञकर्ता एव—किन्तु पुनः पुनः दातारः सहस्रशः, अयुतशश्च वर्षाणि तत्र रमन्तु। स च भूतदया-सम्पन्नः, तस्मै पूजनं क्रियताम्। ततः पश्चात् स सर्वैः जनैः पूजितः, पुनर्जन्म लभते। पुनः पुनः दातारं पूजयेत्। स हस्तेन शीतलमृदु स्पर्शं करोति। चत्वारः महापद्माः तत्र सदा सन्तु। स रम्यस्त्रीसम्पन्नकुले जन्म प्राप्नोति। स मम पार्श्वे आगच्छतु, तस्मै पूजनं क्रियताम्। सहस्राणि पात्राणि गोदुग्धपूर्णानि तत्र सन्ति। ततः स तान् निरसूयकान् जनान् यत्र, तत्र गच्छतु। महातपस्वी रम्याभिः स्त्रीभिः सेवितः भवति। एषा अपि चित्रगुप्तेनोक्ता वाणी। ताः स्त्रियः अमृतं वहन्ति, पृथिव्याम् विचरन्ति। एषा शुद्धानां शुद्धतमं, पोषितानां पोषणम्। सर्वे देवा महेश्वरश्च दुग्धेन तृप्यन्ति। एकेनैव प्रदानेन त्रयोदशवर्षाणि तुष्यन्ति। पञ्चगव्यपानात् अश्वमेधफलं लभ्यते। मरुतः दन्तेषु, सरस्वती जिह्वायाम् वसति। साध्याः सर्वेषु सन्धिषु, चन्द्रसूर्यौ नेत्रयोः। सर्वतीर्थानि अपानवायौ, जाह्नवी प्रवाहे। ऋषयः रोमकूपेषु, पद्मधारिणी गोमये। धैर्यं, धृतिः, शमः, पोषणं, वृद्धिश्च तत्र। यत्र गावः, तत्रैव ज्ञानं, शमः, प्रज्ञा, परमसमृद्धिश्च। यत्र यत्र लोके गावः, तत्र तत्र देवाः देवाधिपतिना सह। सर्वरूपेषु ताः प्रियतमा गावः इच्छानुसारं तिष्ठन्ति। स्त्रियः पुरुषाश्च, सुशिक्षिताः रक्षिताश्च, तत्र सन्ति।