एषः महाभागः शाश्वतं देवेश्वरं प्रति गच्छतु। सः सर्वशक्तिम् एकत्रित्य द्विजातिभ्यः उपपादनं कृतवान्। तेन रमणीयानि रुद्रलोकानि युगाय स्थास्यन्ति। मधुशर्करया नीतैः द्विजातिभ्यः सः दत्तवान्। नव्या शुभा गौः क्षीरपूर्णा सुवर्णमालिनी च तेन दत्ता। तस्य लेखं दृष्टवान् अहम्—स्वर्गे त्रिकोटि-वर्षाणि तस्य फलम्। सुवर्णदातृः देवेषु उद्घोष्यताम्। तत्र सः महात्मा यद् इच्छति तत् लभते। सः पितृभिः सह गच्छतु, येन पूर्वजाः तस्य तुष्टाः। एषः पुण्यात्मा सर्वभूतहिते युक्तः महद् इच्छति। भूमिदातृः द्विजातिभ्यः स्वर्गं प्रति अधुना यायात्। विविधैः कामोपभोगैः सम्मानितः सः पुरुषश्रेष्ठः। एवं श्रीवराहपुराणे दिव्ये शास्त्रे 'संसारस्य शुभाशुभकृत्फलवर्णनं' इति द्विशतपञ्चदशोऽध्यायः समाप्तः। अधुना पुण्यकृत्फलोत्पत्तिवर्णनं आरभ्यते—चित्रगुप्तस्य संदेशः श्रुतः। एषः सर्वातिथीन् सत्करोति, आत्मसंयमितः, सर्वभूतदया युक्तः। विमोच्यताम्, विमोच्यताम्, हे महाश्रावक, एष धर्मस्य निर्णयः। पापकृत् पापरूपः मम समीपे स्थास्यति। दिव्यासनं तस्य दत्तव्यं, यथा अन्यानि वाहनानि च; यद् मनसि इच्छति, तानि सर्वाणि दत्तानि। एतत् सर्वं शीघ्रं दातव्यं धर्मेश्वरस्य आज्ञया। सः महाभागः स्वसहितः तद् सर्वं पश्यतु, उपभुंक्तु च। ततः उत्तमवाहनैः, अनुयायिभिः सेवकैः सह। सः देवालयं गच्छतु, देवैः सम्मानितः। सः स्वार्थं प्राप्त्वा सर्वत्र तृप्तः भविष्यति। न केवलं एकां कन्यां ददाति, न केवलं एकं यज्ञं करोति। सः स्थिरः तत्र सहस्राणि शतसहस्राणि वर्षाणि रम्यते। सः भूतदया युक्तः; तस्य पूजनं क्रियताम्। ततः पश्चात् सः सर्वैः जनैः सम्मानितः जन्म लभते। यः पुनः पुनः दानं दत्तवान्, तस्य पूजनं क्रियताम्। सः हस्तेन स्पृशति, शीतलम् सौम्यं च। चत्वारः महापद्माः तत्र नित्यं तिष्ठन्तु। सः सुस्त्रीसमृद्धकुले जन्म लभते। एषः अस्माकं समीपं गच्छतु; तस्य पूजनं क्रियताम्। सहस्राणि पात्राणि क्षीरपूर्णानि तत्र सन्ति। ततः सः तत्र यत्र लोका द्वेषरहिताः सन्ति, गच्छतु। महातपस्वी सः बहुस्त्रीभिः सेवितः। एषः अपि अन्यः वचनः चित्रगुप्तेन उक्तः। ताः अमृतं वहन्ति, भूमौ विचरन्ति। एषः अतिशुद्धः, पुष्टानां पुष्टिः। सर्वे देवाः महेश्वरः च क्षीरेण तुष्टाः। एकेन दानेन ताः त्रीदशवर्षाणि तुष्टाः।