शृणुत धर्ममयां कथां यथोक्तां श्रीवराहपुराणे। यः पुरुषः शिष्टान्नं ददाति, पापात्मा चाधर्माचारी भवति, तस्य पापस्य फलमिह प्रवक्ष्यामि। या च स्त्री दुष्टाचारिणी, भग्नशीलास्वभावा, स्वपतेर्मिथ्याचारिणी च भवति, सा स्त्री तदा शुन्यां योनिं प्राप्नोति, ततः पश्चात् सूकर्यां जायते। सा दुःखेन पीडिता सुखं न प्राप्नोति, तस्याः दुःखमपि निवार्यते। ताभ्यः न खाद्यं न पेयं न चान्नं प्रयच्छन्ति। अतः स्वकल्याणार्थं धर्मेणैव आचरितव्यम्; मम समीपे तु दुष्टबुद्धिः कश्चिदस्ति। तं पापिनं सर्वकर्मकृतं नाशय, पश्चात् तं दुष्टात्मानं चौरयोनौ क्षिप। ततः स सर्वपापकृत् भवति। सः हस्तैः गजः, अश्वः, शृगालः, वाराहः, बकः वा भवति। दशसहस्रवर्षान्ते मानवयोनि पुनः प्राप्नोति। किंतु तत्र यावत्कर्मक्षयात् बाल्ये एव म्रियते, न तु वृद्धावस्थां प्राप्नोति। सर्वभूतविनाशे पापं च पुण्यं च संनिहितमस्ति। एवं हि आदौ स्वयम्भुवैव नियतं कर्मणां विपाकः सम्पद्यते। एवं नरकदुष्कृतफलवर्णनं संसारवृत्तान्ते इत्येष द्विशतद्वितीयोऽध्यायः समाप्तः। पुनरपि पापगणानां संख्यानं प्रवक्ष्यामि। चित्रगुप्तेनान्ये पापाः कीर्तिताः। ये धर्महीनाः, अचिन्तनशीलाः, तमसा मार्गेण चरन्ति, ये राजद्वेषिणः, गुरुद्वेषिणश्च, सर्वे ते निन्द्याः। ये हिंसारताः, क्रूराः, अपवादशीलाः, कार्यदूषकाः, ये च वने अग्निं प्रज्वालयन्ति, ये च मांसविक्रायिणः, सर्वे पापिनः। यदा तेषां कर्मक्षयो भवति, तदा पुनः मानुषत्वं लभन्ते। किन्तु ते गर्भ एव नश्यन्ति, बाल्ये च म्रियन्ते। वृक्षात्पतनात्, शस्त्राभिघातात्, वातेन, वह्निना वा, ते मृत्युम् आप्नुवन्ति। ये मातृपितृमित्रबान्धवघातकाः, तेषां तादृशं फलं भवति। तेषां जीवनहरणं यथोक्तं संपद्यते। ये मूलच्छेदकाः, विषदातारः, दहनकारकाः, अपवादिनः, कलहप्रियाः, मिथ्याभिशंसिनः, तेषां दुःखदातृणां च नरके पाचनं भवति। यदा तेषां कर्मक्षयो भवति, तदा पुनः मानुषत्वं लभन्ते, किन्तु तत्र कर्णच्छेदं, नासाछेदं च अनुभवन्ति। पुनः पुनः देहदुःखं च मनोदुःखं च अनुभवन्ति। ये पुरुषाणां पापिष्ठतमाः, ते गम्भीरकुक्षण्यां व्याधिं प्राप्नुवन्ति। ये एकपक्षच्छिन्नाः, एकाक्षाः, विकृतनखाः, रोगपीडिताः, तेषां कोऽपि स्वकर्मानुसारं जन्म भवति। ये योनिशूलिनः, नेत्रशूलिनः, श्वासरोगिनः, हृदयशूलिनः, गुप्तशूलिनश्च, ते तिक्तघोररोगैः पीड्यन्ते। मृत्युदूताः तु तेषां यथाक्रमं दण्डं ददाति ये मिथ्यावादिनः। तेषां चतुर्विधा मिथ्यावाक् परिगण्यते। रहस्यं वा, अरहस्यं वा, अपवादेन, निन्दया च, या वाणी स्नेहविनाशिनी, कठिनी, भग्नाचारलक्षणा च, सा पापफलप्रदायिनी भविष्यति। एवं पापकृतां दुःखदं परिणामं धर्मशास्त्रेषु कीर्तितम्।