ततः तस्य पापात्मनः जननं शूकरयोनिṣu भवति। तत्र स संसारे विविधान् कठोरान् रोगान् प्राप्नोति। पञ्चशतानि वर्षाणि तत्र स पापात्मा पीडितः तिष्ठति। तत्र स तीक्ष्णपक्षिणः रूपे जन्म लभते, पश्चात् वृकः भवति। स्वकर्मवियोगे स नूतनं जन्म यान्ति। तत्रापि स पापात्मा घोरं दुःखं अनुभवति। एवं कर्मबद्धाः सहस्रशः एवं तिष्ठन्ति। कुम्भिपाकनरके कदलीषु दग्धः स पश्चात् गर्दभः भवति। तत्र स विविधान् यातनाः अनुभवति, धननाशितः च भवति। मनुष्ययोनिं प्राप्तः स चौरः पापकर्मा च भवति। तत्र स वृक्षशाखायां उल्बणः शिरसा अधोमुखः जन्म लभते। शतवर्षपर्यन्तं तत्र स पुनः पुनः विमुक्तः भवति। पूर्वं वराहः जातः, पुनः कूर्मकः जन्म लभते। सर्वैः जनैः निन्दितः, मिथ्यासाक्षी, अनृतनिष्ठः च भवति। स पापात्मा भूमिसंहरणकर्ता अपि। सर्वकर्मणि तिष्ठति, पुनः पुनः तत्र स्थायि भवति। ततः पूर्वजन्मस्मरणं कृत्वा पशूयोनिṣu शरणं यान्ति। सर्वेषु कामेषु विहीनः, सर्वदोषैः युक्तः। कदाचित् मूकः, कदाचित् एकाक्षः, कदाचित् रोगपीडितः च भवति। सहस्राणि, दशसहस्राणि, कोटिजन्मानि अन्यानि च प्राप्तानि। भूमिचौरः अधमः जनः तीव्रं अन्तरदुःखं अनुभवति। दीर्घकालबद्धः स मम लोकं यान्ति। घोरतृष्णया पीडितः, बन्धनस्थः, निग्रहितः च भवति। सप्तजन्मानि एकं च गत्वा पक्वः भवति। ततः पापात्मा कुक्कुटः च मलभक्षः च भवति। सहस्रजन्मकर्मणः पश्चात् मानवयोनिं प्राप्नोति। एवं सहस्रवर्षपर्यन्तं धावित्वा। ततः तस्मात् देशात् मुक्तः वराहयोनिं प्राप्नोति। यत् योनिं प्राप्नोति, तत्र स अन्येषां भोजनं भवति। मानवयोनि पुनः प्राप्तः, तत्र स पुनः व्याधः भवति। शेषान्नदाता, पापकर्मा, धर्महीनः च भवति। दुष्टाचारिणी स्त्री पतिसंवरणं कृत्वा। सा श्वा भवति, पश्चात् शूकर्यः भवति। सा सुखं न प्राप्नोति, तेन दुःखेन पीडिता। ताभ्यः अन्नं, भोज्यं, पानं न दत्तम्। अतः स्वहिताय कर्म कुर्यात्; मम समीपे पापबुद्धिः अस्ति। सर्वकर्मकर्ता पापात्मा नाशयेत्। पश्चात् दुष्टबुद्धिर्दस्युयोनिं प्राप्नोति। ततः स पापकर्मा सर्वपापकर्ता भवति। गजः, अश्वः, शृगालः, वराहः, बकः च भवति। एवं पापात्मनः कर्मफलानुसारं विविधेषु योनिषु दुःखानुभवः, पुनः पुनः जन्ममरणचक्रे भ्रमणम्, तथा घोरयातनाः, निन्दा, दरिद्रता, पापकर्म, पशुयोनि, मनुष्ययोनि, स्त्रीयोनि, दस्युयोनि, विविधरूपाणि च प्राप्तानि। सर्वं कर्मबन्धनं, दुःखं च तस्य जीवस्य अनुभवः भवति।