तदा तत्र दृश्यादृश्यं सैन्यं तमसा आच्छन्नं समुत्पन्नम्। तस्य सैन्यस्य मध्ये त्रिशूलधारिणं सर्वभूतविनाशकं विकृतनेत्रं दृष्टवन्तः। चित्रगुप्तेन प्रेरिताः ते सैन्यजनाः खादितुं ताडयितुं च आरब्धवन्तः। तत्र सर्वलोकनाथं, “अद्य, हे महाभाग, रक्ष यः जगन्नाथः असि,” इत्युक्त्वा शरणं याचितवन्तः। तदा कोपितः ज्वरः, महातेजस्वी, सहस्रशः सैनिकान् आक्रम्य ताडितवान्। तेन ज्वरेण अग्निसदृशाः विविधाः पुरुषाः प्रेषिताः। “त्वं शीघ्रं पापिनः स्वबलविक्रमैः दह,” इति आज्ञापितवान्। ज्वरस्य आज्ञया सर्वे मेघनिनादवत् गर्जन्तः विविधशस्त्रघातैः तथा विविधदीप्तायुधैः आक्रमणं चक्रुः। तदा स्वयं यमः युद्धं मुक्तवान्। सः महाज्वरं समीपं गत्वा पुनः पुनः सन्मानपूर्वकं प्रशमितवान्। ततः तस्मिन भ्रमे सः स्वगृहं प्रविष्टवान्। धर्मनाथः विश्राम्य पुनः कालज्वरं समीपं गतवान्। सः सर्वलोकैः पूजितः, कोपक्लान्तिसम्भवः अभवत्। “यथेष्टं यथादृष्टं यथाश्रुतं शासनं करिष्यामः,” इति तत्र उक्तम्। “अहं सर्वलोकविनाशकः, सर्वघ्नः अस्मि, नात्र संशयः,” इत्यपि तेनोक्तम्। तत्र षष्टिकोटि राक्षसाः रणभूमौ हताः। ततः युद्धं समाप्तम्, स्वयं धर्मराजः यमः तत्र स्थितः। ततः दूताः चित्रगुप्तेन सह संवादम् अकुर्वन्। तत्र शुभाशुभकर्माणि गुणैः निर्मितानि, तानि प्रस्तुत्य कालचिन्तकं प्रति उक्तवन्तः। “इदानीं उत्तिष्ठ, स्थातुम्, क्षमस्व क्षमस्व, हे प्रभो!” इत्युक्तम्। एवं श्रीवराहपुराणे दिव्यशास्त्रे संसारचक्रे राक्षसदूतयुद्धनाम द्विशततमं अध्यायः समाप्तः। अथ नरकदण्डफलवर्णनं आरभ्यते। तत्र अद्भुतं दृश्यं दृष्टवान्, आश्चर्यरूपं दृश्यं। ये जनाः पूर्वं तत्र निपातिताः, ते स्वकर्मफलानि प्राप्नुवन्ति। तत्र अनेकाः जनाः तैः भीषणकर्मभिः यातनां प्राप्नुवन्ति। दुष्टाचारिणः, पापकर्मनिष्ठाः, निर्दयाः, दुरात्मनः तत्र यातनां प्राप्नुवन्ति। पितृमातृगोहत्यकः, सर्वदोषयुक्तः अधमः नरः दह्यमानवने स्थाप्यते, तैलमध्यं वा घृतमध्यम् वा मधुमध्ये पक्वः कुर्यात्। यः शय्यासनचौरः, अग्निदाता वा, सः महापापी, सर्वतीर्थविनाशकः अभवत्। मिथ्यसाक्षी तु उभयकर्णयोः शिक्षां लभेत्। ग्रामयज्ञकृद् ब्राह्मणः, अविश्वसनीयः, कपटी, मायावी च, तस्य पापिनः दूषितवाक् जिह्वा शीघ्रं छेदनीया। लोभवशात्, काममोहितः, एतत् कृतम्। दुष्टकर्म कृत्वा, पापात्मा, मायावी ब्राह्मणः, सर्वाङ्गच्छेदं कुर्यात्। सुवर्णचौरः, कृतघ्नः च, तस्य अस्थिभङ्गं कृत्वा, ततः क्षारं अग्निं च योजयेत्। निन्दकस्य पञ्च भीषणाः उग्राः महाव्याघ्राः यातनार्थं नियोज्यन्ते। एवं श्रीवराहपुराणे राक्षसदूतयुद्धवर्णनं तथा नरकदण्डफलवर्णनं सम्यक् प्रकाशितम्।