तत्र युद्धभूमौ शूलैः, शृङ्गैः, दण्डैः, तोमरैः, खड्गैश्च राक्षसाः परस्परं प्रहारैः अभिहतः। तदा भीषणं घोरं रोमाञ्चनं च युद्धं अभवत्, यत्र महासंकटमूढाः समागमः। ततः बाहुश्लेषेण, केशग्रहणेन च, राक्षसाः परस्परं दारुणं हस्तयुद्धं अकुर्वन्। तत्र तेषां राक्षसाणां वीर्यवान् दूताः तान् विदारयामासुः। तानि पिशाचानि युद्धे हतानि, समरे क्लान्तानि, पलायनं कृतवन्ति। तत्र "स्थ, स्थ! क्व गच्छसि?" "न गच्छामि; तिष्ठ!" इति परस्परं वादः अभवत्। किन्तु मूढः, त्वं मम प्रति दुःखदं शस्त्रं न क्षिप्तवान्। "किम् वदसि, दुष्टबुद्धे? अहमेव युद्धे अतीर्णः।" इत्युक्त्वा, तत्र सहसा भीषणाः मांसभक्षका राक्षसाः तव पुरतः प्रादुरभवन्। तदा तव रूपविचित्राः राक्षसाः भग्नाः। दृश्याः अदृश्याश्च तदानीं सेना तमसाच्छादिता अभवत्। ते त्रिशूलधारिणं विकृतनेत्रं सर्वजीवविनाशकं दृष्टवन्तः। चित्रगुप्तप्रेरिताः तानि पिशाचानि तत्र प्रहारं खादनं च आरब्धवन्ति। "अद्य, महाभाग, लोकनाथ, अस्मान् रक्ष!" इति विनयेन याचितवन्तः। तदा कोपितः, महातेजस्वी ज्वरः सहस्रशः सैनिकान् आक्रम्य अभ्यतपत्। स तत्र अग्निसदृशान् पुरुषान् प्रेषितवान्। "एतान् पापिनः शीघ्रं दह, शक्त्या वीर्येण च।" इति आज्ञापयन्। ज्वरस्य आज्ञया सर्वे गर्जन्तः मेघनादवत्, शस्त्रैः प्रहारैः, विविधैः दीप्तायुधैः समरे प्रहारं अकुर्वन्। ततः स्वयं यमः युद्धं मुक्तवान्। स महाज्वरं समीपं गत्वा पुनः पुनः सन्मानपूर्वकं शमयामास। ततः तस्मिन्महाकलाहे स स्वगृहं प्रविष्टवान्। धर्मराजः विश्रान्त्वा, महाज्वरं कालं समीपं गतः। स सर्वलोकैः पूजितः, क्रोधक्लान्तिकारणः अभवत्। "यथा इच्छामः, यथा दृष्टं, यथा श्रुतं, तथा शासनं कर्तुम्।" इत्युक्त्वा, "अहं सर्वलोकविनाशकः, सर्वघाती, न संशयः।" इति गर्वितः। तत्र षष्टिकोटयः राक्षसाः समरे हताः। ततः युद्धं समाप्तम्, स्वयं धर्मराजः यमः विरामं कृतवान्। ततः दूताः चित्रगुप्तेन सह संवादं अकुर्वन्। यथार्थकर्मगुणैः निर्मितानि, अशुभशुभानि कर्माणि, तानि चित्रगुप्तं प्रति निवेदितवन्ति। तत्र कालचिन्तकं प्रति "उत्तिष्ठ, तिष्ठ! क्षमस्व, क्षमस्व, भगवन्!" इति विनयेन उक्तवन्तः। एवं श्रीवराहपुराणे दिव्यशास्त्रे संसारचक्रे 'राक्षसदूतयुद्धवर्णनं' नाम द्विशतैकादशोऽध्यायः समाप्तः। अथ नरकदण्डफलवर्णनं प्रवक्ष्यामि। तत्र अद्भुतं दृष्टवान्, विस्मयजनकं दृश्यं। ये जनाः तत्र पूर्वं निक्षिप्ताः, ते स्वकर्मफलानि प्राप्नुवन्ति। तत्र बहवः विविधैः घोरकर्मभिः यातनां प्राप्नुवन्ति। ये पापकर्मनिष्ठाः, पापसम्प्रवृत्ताः, निर्दयाः, दुष्टबुद्धयः—पितृमातृगोहत्यकाः, सर्वदोषयुक्ताः—तं अधमं मनुष्यं दीप्ते अग्नौ क्षिप्त्वा तैलघृतमध्वादिषु पाचयन्ति। यः शय्यासनचौरः, यः अग्निदानकर्ता—तस्यापि तत्र दण्डः।