यथा एते उत्पन्नाः, सर्वे धर्मं चिन्तयन्ति। धर्मनिष्ठस्य तव, मिथ्याप्रतिज्ञा मा भूयात्। हे वीर, तव महाबलिनः दूताः, अस्मान् उद्धर। एवमुक्त्वा, ततो भयङ्कराः रोगाः, इच्छानुसारं रूपं धारयन्तः, अभवत्। केचन गजैः, अन्ये अश्वैः, तथा रथैः, महाबलिनः, केचन मृगैः, शृगालैः, महिषैः, व्याघ्रैः, मेषैः च। विविधयानैः युक्ताः, विविधास्त्राणि धारयन्तः, तत्र। मृदङ्गशङ्खनिनादैः, सैनिकानां कोलाहलेन, तत्र गहनतमसि युद्धमभवत्। पृथिवी छिन्नमस्तकैः, कुंडलधरैः, प्रकाशिता। शूलैः, शरैः, दण्डैः, तोमरैः, खड्गैः च, ताडनैः, भीषणं रोमांचजनकं घोरयुद्धमभवत्। ततः बाहुभिः आलिङ्ग्य, केशग्राहणेन, घोरं संयुद्धमकरोत्। ततो राक्षसाः, भीषणवीर्यदूतैः, भग्नाः। पिशाचाः हताः, युद्धक्लिष्टाः, रणभूमिं विहाय पलायिताः। "स्थ, स्थ! कुत्र गच्छसि?" "न गच्छामि; दृढं तिष्ठ!" "मूढ, त्वया मम दुःखजनकं अस्त्रं न क्षिप्तम्।" "दुष्ट, किं वदसि? अहं युद्धे तिर्यक् गतः।" तत्र सहसा, भीषणाः मांसभक्षिणः राक्षसाः समक्षं प्रादुरासन्। तदा, यदा तव रूपान्तरराक्षसाः भग्नाः, अदृश्यदृश्याः, तमसाच्छन्ना सेना, त्रिशूलधारिणं विकृतनेत्रं सर्वभूतविनाशकं दृष्टवती। चित्रगुप्तेन प्रेरिताः, ताडयन्तः खादन्ति च। "अद्य, महाभाग, विश्वनाथ, अस्मान् रक्ष।" तदा ज्वरः, क्रुद्धः महातेजाः, सहस्रान् सैनिकान् आक्रामत्। स अग्निसदृशान् विविधपुरुषान् प्रेषितवान्। "पापान् शीघ्रं दह, शक्त्या बलात्।" ज्वरस्य आज्ञया, सर्वे मेघनिनादवत् गर्जन्तः, विविधास्त्रैः, चमत्तेजसा, ताडनैः। यमः स्वयं युद्धं मुक्तवान्। स महाज्वरं गत्वा, पुनः पुनः सम्मानपूर्वकं प्रशमयामास। तदा, तस्मिन भ्रमे, स्वगृहं प्रविष्टः। धर्मराजः विश्राम्य, कालं महाज्वरं उपगच्छत्। स सर्वलोकैः पूजितः, क्रोधक्लेशहेतुः अभवत्। "यथेष्टं यथादृष्टं यथाश्रुतं च, वयं शासनं करिष्यामः।" "सर्वलोकविनाशकः अहं, सर्वघाती, न संशयः।" तत्र षष्टिकोटिराक्षसाः रणभूमौ हताः। ततः युद्धं समाप्तम्; धर्मराजः यमः स्वयं। तदनन्तरं दूताः चित्रगुप्तं प्रति अपि उक्तवन्तः।