बलवन् च सर्वलोकहिते रतः चित्रगुप्तः तत्र स्थितः। तदा विविधरूपधारिणः मांसभक्षका राक्षसाः उपस्थिताः, ये निगडितगोमायुचर्मवसनाः विविधायुधधारिणश्च आसन्। ते पुनः प्रमुदिताः प्रोचुः—"शिघ्रं शासनं कुरु, भगवन्!" तेषां वचः श्रुत्वा चित्रगुप्तः उवाच—"हा हा, वीर्यवन्तः मांढकाः, मम शासनपालकाः! इमान् हत्वा बद्ध्वा च यथापूर्वं प्रतिनिवर्तध्वम्। ये दुष्टकर्माणः मम इच्छाविरुद्धं चरन्ति, तान् हत्वा निवर्तध्वम्।" तदा राक्षसाः ऊचुः—"मन्त्रिण एव शतसहस्रशः सन्तोऽपि सेवका ज्ञेयाः। एते त्वया स्वयमेव विनाशाय नियोजिताः, महात्मन्। यथैते जाताः, सर्वे धर्मं चिन्तयन्ति। त्वं धर्मनिष्ठः सन् मिथ्याप्रतिज्ञा मा भूः। त्रातुमर्हसि नः, वीर, तव बलवन्तः परिचारकाः।" एवमुक्त्वा तदा भीषणाः कामरूपिण्यः व्याधयः अभवन्। केचिद् गजैः, अन्येऽश्वैः, तथा रथैः महाबलिनः आसन्। अन्ये मृगैः, शृगालैः, महिषैः, व्याघ्रैः, मेषैः च सह स्थिताः। एवं विविधयानसमन्विताः, नानायुधधारिणः, दुन्दुभीनां, भेर्यः, युद्धघोषश्च समजनि। तत्र तमसि घोरे युद्धम् उत्पन्नम्। भूमिः छिन्नमस्तकैर्युक्तैः कर्णाभरणभूषितैः प्रकाशिता। शूलैः, शरैः, दण्डैः, तोमरैः, खड्गैश्च प्रहारैः भीषणं रोमाञ्चकं युद्धम् अभवत्। ततः बाहुभिः परिष्वक्ताः केचन केचन केशेषु गृह्य समरमकरोत्। तत्र ते राक्षसाः भीषणवीर्यदूतैः भग्नाः। ते पिशाचाः हता युद्धभूमिं परित्यज्य पलायिताः। "तिष्ठ तिष्ठ! कुत्र गच्छसि?"—"न गच्छामि, तिष्ठ दृढम्!"—इति वदन्तः, "मूढ! त्वया मम पीडां जनयितुं किमपि अस्त्रं न क्षिप्तम्।"—"किं वदसि, दुष्टबुद्धे? अहमेव संग्रामे तितीर्षुः।"—इत्येवं विवादः अभवत्। तत्र सहसा भीषणाः मांसभक्षका राक्षसाः समुपस्थिताः। तदा तव कामरूपिणः राक्षसाः भग्नाः। दृश्यादृश्याः सा सेना तमसा आच्छन्ना अभवत्। ते त्रिशूलधारिणं विकृतनेत्रं सर्वभूतविनाशकं दृष्टवन्तः। चित्रगुप्तेन प्रेरिताः तान् भक्षयितुं प्रहारयितुं च आरब्धवन्तः। "अद्य, महाभाग, त्रायस्व, जगन्नाथ!"—इति वदन्तः। तदा ज्वरः क्रुद्धः महातेजाः सहस्राणि सेनानिकान् अभ्यधावत्त्। स अग्निसदृशान् नानापुरुषान् अत्र प्रेषयामास। "एतान् पापिनः शीघ्रं दह, बलवीर्येण,"—इति आज्ञापयत्। ज्वरस्य आज्ञया सर्वे मेघनिनादवत् गर्जन्तः, नानायुधप्रहारैः, विविधदीप्तशस्त्रैः च समारभन्त। तदा यम एव युद्धं प्रवर्तयामास।