पञ्चमे पञ्चविधाः क्लेशाः सन्ति, षष्ठे षड्विधाः परिकीर्तिताः। तत्र प्रेतात्मनः तां पुरीं प्रति एकाहारात्रेणैव गच्छन्ति। तत्र केवलं दुःखमेव, न किञ्चित्सुखं; दुःखं दुःखेनैव वर्धते। तत्र मृताः प्रमुच्यन्ते, परन्तु यमदूताः तत्र विरलाः दृश्यन्ते। न तत्र तस्मै किञ्चित्सुखं, नापि किञ्चिदस्त्यत्र। भूमिः तत्र तीक्ष्णतप्तलोहकण्टकैः आवृता। अतीव तृष्णा चाति-भृशं क्षुधा तत्र वर्तते। यदा जलपानकाङ्क्षी जीवः भवति, तदा राक्षसास्तं सरः प्रति नयन्ति। स तृषितः तत्र सहसा धावति। तदा पक्वमांसं राक्षसैः समुपन्यस्यते। तस्मिन्सरे बहवः मीनाः सर्वमपि खादन्ति। अल्पमपि समीपमागच्छन्तः ते दुःखानुभवाय पतन्ति। उपविष्टः, प्रस्थितः, धावन् वा, सः सदा शिरसि इव क्लेशान् अनुभवति। तत्र मलपात्रं, भीषणः कुम्भीपाकनरकश्च अस्ति। राक्षसाः तीक्ष्णनखैः क्रूरमार्गेण छिन्दन्ति। अस्ति तत्र तिक्तपत्रवनं, शल्यवनं च तथैव। स मार्गे दह्यते, छिद्यते, विदार्यते, भग्नश्च। तत्र कृष्णाः श्वेतवर्णाः श्वानाः, कठोराः, दुष्प्राप्याश्च दृश्यन्ते। तत्रैव सिम्शपावृक्षः, कण्टकैर्युक्तः, वैरभावनया स्थितः। यद् दुःखं क्लेशश्च तस्य दुष्टात्मनः, सः तत्रैव। शीतकामाय दाहः, दाहकामाय शीतमुपलभ्यते। सहस्रशः सततं शतधा छिद्यन्ते। तत्र भीषणः नदी, जलपूर्णा, भयङ्करैः सर्पैः सह अस्ति। सा करम्भसन्दिनीति विख्याता, शतयोजनपरिमिता। ततः वैतरणीति महती नदी आगच्छति, लवणोदकयुक्ता। तत्र पङ्कः गाढः, चर्ममांसास्थिभेदकरः। तत्र शरव्यालाः धनुरायामाः, वज्रजिह्वाः, अस्थीनि भिनत्ति। कठिनेन तं योजनमात्रं पङ्कं तीर्त्वा, तत्र मूषकगणाः विविधान् प्रकारान् सः खादन्ति। प्रातर्वातस्पर्शेन सः पुनः मांसं लभते। तत्र भीषणं आम्रवनं, पक्षिणः च निवसन्ति। सः तत्र नाडीविवर्जितः, नेत्रश्रोत्रवर्जितश्च। सदा सः प्रभासते, सन्ध्याभ्रसमानज्वलनः। सः यमस्य चुल्लीति विख्यातः, गम्भीरः, त्रियोजनविस्तृतः। तत्र सहस्रशः सहस्राणि प्रेतानां, दशकोट्यः अपि दृश्यन्ते। तत्र चुल्लीमध्ये तिष्ठन्ति, सा शीघ्रधारा तान् अग्रे वहति। प्रतियोजनं प्रत्येकं दुःखदं, क्रमेण भीषणं च। तत्र दश कण्टकवल्लयाः, त्रयोदश उष्णकुम्भाः च सन्ति। तत्र सर्वत्र निःस्नेहाराक्षसाः, भीषणदर्शनाः च। शुष्ककूपे धूमे च, सः अधःमुखः लम्बते। एवं तत्र नरकमार्गे प्रेतात्मनः विविधदुःखानि अनुभवन्ति, यथाक्रमं यथाशास्त्रं परिकीर्तितानि।