अत्र तु केचन छिद्यन्ति, केचन दह्यन्ते, केचन च सर्वथैव निहन्यन्ते। असितालवने द्वारे महाबलिनः रथिनः स्थिताः सन्ति। ते तान् दुष्टाचारिणः धर्मसेतुभिदः इत्याहुः—“दुष्टकृतः, धर्मसेतुं भिन्दथ” इति। ते निरन्तरं तैः यातनाभिः पीड्यमानाः महतीं दुःखयोनिं प्राप्नुवन्ति। तत्र आयसमुखाः विहगाः, अतिक्रूराः व्याघ्राश्च दृश्यन्ते। अनेकाः कोपपूर्णाः हिंस्राः प्राणीः तत्र जनान् खादन्ति। असितालवने, हे ब्राह्मणाः, बहुदुःखपूर्णे, केचन तिक्तपत्रैः अंगानि भग्नानि कुर्वन्ति, अन्ये शलाकाभिः विदारिताः सन्ति। तत्र सरांसि, तडागाः, वारिणि च नद्यः सन्ति, येषां मध्ये पूतिमांसं कृमयः मलमयञ्च सम्पूर्णम्। तत्र सहस्रशः पापिनः तेषु दुःखं अनुभवन्ति। अस्मिन्नेव स्थले अस्थिपाताः शिलावर्षाश्च, रक्तमेघाश्च दृश्यन्ते। ये धावन्ति, प्लवन्ति, “हाहा, मया निहतोऽस्मि” इति क्रोशन्ति। तेषां रुदितैः विलापैश्च सर्वतः दिशः पूर्णाः। केचन स्थूलैः पाशैः बद्धाः, अन्ये नानाविधैः बन्धनैः बद्धाः दृश्यन्ते। अन्यत्र ये द्रष्टव्यम्, तानि स्मृतिमात्रेण नरं भीषयन्ति। एवं श्रीवराहपुराणे एकनवत्यधिकशततमोऽध्यायः संसृतौ यातनारूपवर्णनं नाम समाप्तः। पुनरपि नरकेषु यातनारूपवर्णनं प्रवक्ष्यामि—तप्तं चातितप्तं, महारौरवञ्च रौरवञ्च। अत्र अन्धकारनामकं नरकं विद्यते, तत्र च अन्धकारातिरिक्तरूपः नरकोऽपि अस्ति। आदौ एकैकं तमः, द्वितीयं द्विगुणं तम इत्युच्यते। पञ्चमे पञ्चविधाः यातनाः, षष्ठे षड्विधाः ज्ञायन्ते। एकस्मिन्नेव दिवा-रात्रे प्रेताः तस्यां पुरीं यातिपथं यान्ति। अत्र केवलं दुःखमेव, न तु सुखं; दुःखं दुःखेनैव वर्धते। तत्र मृताः विमुच्यन्ते, परन्तु यमदूता दुर्लभाः। तत्र तस्य किञ्चिदपि सुखं नास्ति, किञ्चिदपि वस्तु न विद्यते। भूमौ तीक्ष्णतप्तायसकण्टकाः व्याप्यन्ते। अत्रातिवृद्धं क्षुधा, अतिवृद्धं तृष्णा च। यदा कश्चित् जलपानकामः भवति, तदा राक्षसाः तम् सरसि नयन्ति। स जलपानेच्छया त्वरया तत्र धावति। तदा राक्षसैः पक्वमांसं समुपन्यस्यते। तस्मिन्सरस्यनेकाः मीनाः सर्वं खादन्ति। किंचित्समीपं गच्छन्तः ते दुःखानुभवाय पतन्ति। उपविशन्तः, प्रस्थिताः, धावन्तो वा, सर्वत्रैव तेषां शीर्षेषु तदिव। तत्र मलकूपः, भीषणः कुम्भीपाकनरकश्च विद्यते। राक्षसाः तीक्ष्णनखैः क्रूरमार्गेण विदारयन्ति। तत्र तिक्तपत्रवनं, शलाकावनञ्च दृश्यते। पथि स दह्यते, छिद्यते, विदार्यते, भग्नश्च। अत्र कृष्णश्वेतकुक्कुराः, क्रूराः दुर्गमाः च सन्ति। तत्रैव सिम्शपावृक्षः, कण्टकपूर्णः, वैरभावयुक्तश्च तिष्ठति। यद् यत् दुःखं क्लेशश्च तस्य पापकृतः, तत्सर्वमत्र विद्यते।