सदा गोदुग्धसम्भूतपानानि तेषां पात्राणि च तत्र व्यवस्थितानि। नानाविधगन्धयुक्तमाल्यधूपगन्धाः सर्वत्र दृश्यन्ते। सर्वेषु भोज्येषु रमणीयाश्च स्त्रियः शोभनरूपाः सन्ति। फलानि पात्रेषु निधाय दत्तानि, अपराः स्त्रियः स्वहस्तेन पात्रीः धारयन्ति। ये भोजनदानपरायणाः, ते सहस्रशः जनान्नं प्रयच्छन्ति। तदा तत्र अतिशक्तिमन्तः स्त्रीजनाः सम्यक् व्यवस्थाप्यन्ते। किंच, दूताः कठोरवचनाः, हसन्तः हन्ति च। ते पापचेतसः, न किञ्चिद् प्रायश्चित्तं कुर्वन्ति, दानशून्याः सदा। लज्जाशून्याः गृहिण्यः तत्र दत्ताः, याः मनसि याचनेषु अनुकूलाः। जलं, काष्ठं, यच्च किञ्चिद् सहजं भोजनं तत् सर्वं दत्तम्। ते अत्यधमकुले जाताः, पापकर्माणः सन्ति। ये तु धर्मनिष्ठाः, ते सुवर्णस्य भोगं लभन्ते, विशेषतः चतुर्षु वर्णेषु। अत्र स्थिरचित्ताः स्वजनैः सहिताः किञ्चित्कालं विश्रान्तिम् उपयान्ति। ताः बहुशोभनस्त्रीजनैः समृद्धौ, एकचित्ताः, सुखेन निवसन्ति। एवं श्रीवराहपुराणे दिव्यशास्त्रे ‘संसारक्लेशरूपवर्णनं’ नाम अध्यायः, एकशतान्नवत्यधिकशतान्नवत्यष्टितमः, समाप्तः। पुनः संसारक्लेशरूपवर्णनं प्रचक्ष्यते। तत्र समग्रं भूमण्डलं मायामयैः कंटकैः आच्छादितम्। अन्ये तु पदच्छिन्नाः, हस्तच्छिन्नाः, शिरश्छिन्नाः, ग्रीवाछिन्नाश्च दृश्यन्ते। ये धर्मनिष्ठाः, दानशीलाः, सुन्दररूपिणश्च, गृहवदत्र सन्ति। ते शीतलजलं भोजनं च सदा याचमानान् प्रति स्थापयन्ति। तत्र परमपूजां कृत्वा, अन्यजनान् प्रतीक्षन्ते। तेजसा तत्र वृक्षाः लोकाश्च प्रकाश्यन्ते। तत्र गताः दूताः, अतीव भीषणरूपिणः, प्रविशन्ति। अन्ये तु तीक्ष्णश्वभिः, पादतलात् शिरः पर्यन्तं भक्ष्यन्ते। अन्ये तु महाकायाः, दंष्ट्रावन्तः, भीषणदर्शनाः सन्ति। यद्यपि तेषां विविधानि भोज्यानि स्वादूनि च दत्तानि, तथापि तत्र लोहेषु बाणेषु निर्मिता स्त्री, अग्निना तप्ताः, अतीव भीषणरूपा दृश्यते। सा पुरुषं पलायमानं अनुधावन्ती, एवं वदति— "तव मातुलानी, पापबुद्धे, तव मातुलस्य भार्या, तव पितुः स्वसा, विप्रपत्नी द्विजपत्नीश्च, सर्वाः त्वया बलात्कृताः।" "कस्मात् त्वं पलायसे, निर्लज्ज, स्वदोषैः क्लिश्यमानः?" इति पुनःपुनः तं शिक्षयन्ती, तस्य कर्णे पुनःपुनः श्रावयति। सहस्रशः पण्डितानां मध्ये तादृश्या स्त्रियः पुनःपुनः जन्मानि लभन्ते। "कस्मात् त्वं पुनःपुनः क्रोशसि, दुष्ट, नीचस्त्रीभिः बहुक्लेशैः पीड्यमानः?" "दशगुणं त्वां द्रक्ष्यामि, पापिन्, पुनःपुनः आकर्षामि।" "मया त्वं न मोक्ष्यसे, पापिन्, कुत्र गच्छसि, मूढात्मन्?" "यत्र यत्र गच्छसि, पापिन्, त्वां न परित्यजामि, परदारेषु प्रवृत्त।" गोपाळकाः यथा दण्डैः, एवं तं पुनःपुनः प्रेरयन्ति। अन्यैः व्याघ्रैः, श्वभिः, काकैश्च सः भक्ष्यते। सः ददर्श ज्वलन्तं वह्निं, यः वनदाहसदृशः, सर्वतः ज्वालाभिः आवृतः। दग्धः, तप्तः, पुनः वृक्षच्छायायाम् शरणं गच्छन्ति। एवं संसारक्लेशरूपाणि तत्र वर्णितानि, यथाशास्त्रं, यथाक्रमम्।