वराहपुराणम्

देवानां ब्राह्मणानां भक्तानां कन्यानां चापि, एष शान्तिकृत् विधिः संकीर्त्य, मम सेवायां निष्ठया यः प्रवर्तते, स एव सर्वलोकमूलः, यज्ञकर्मणां देवतानां च साक्षी त्वं इति मन्त्रेण स्तूयते। तेनैव सफलता यशश्च लभ्यते, तस्य शक्त्या महद्बलमपि सम्पद्यते। एवं सत्यं शान्तिमिमां जपन्, मम शान्तिमवाप्नोति, या सुखदायिनी भवति। एवं शान्तिकृतं विधिं कृत्वा, ततः मदुपर्कं दातव्यं। मन्त्रेण— यः त्वमेव देवश्रेष्ठसम्भूतः, पूज्यः, मदुपर्कसंज्ञितः—इति स्तुत्वा, समं समं घृतदधिमधूनि उदुम्बरपात्रे स्थापयेत्। यदि घृतं न स्याद्, सुशोभने कटी, तदा लाजैः सह मिश्रयेत्। तथा दधिमधुघृतं समं समं संयोजयेत्। यदि एतानि किञ्चिदपि न स्युः, मम कर्मसु निष्ठिते, मन्त्रेण— यः तव नाभिसम्भूतः, यज्ञैर्मन्त्रैश्च गुह्यजपैः—इत्यादिना स्तुत्वा, या यथाविधि मया निर्दिष्टं ददाति, सा पुण्यश्लाघ्या भवति। अथापि अन्यदपि ते वक्ष्यामि, शृणु वसुधे। तत्रापि मन्त्रेणैव विधानपूर्वकं दातव्यम्। मम भक्त्या यः ददाति, स सर्वसंसारविमुक्तये प्रयच्छेत्। मदुपर्कं गृहित्वा, अनेन मन्त्रेण जपेत्— यः सर्वशरीरेषु स्थितो नारायणः, सर्वलोकनायकः—एतेनैव मन्त्रेण मदुपर्कं दातव्यम्। एष मदुपर्कस्य विधानक्रमः, हे पुण्यश्लाघ्ये, यथोक्तः। तस्मात् सिद्ध्यर्थिनां मदुपर्कं दातव्यम्। यः मदुपर्कं ददाति, स परमं पदं प्राप्नोति। दीक्षिताय, गुरुप्रियशिष्याय च दातव्यम्। मदुपर्ककथां यः शृणोति, तस्य पापक्षयः स्यात्। एतद् मदुपर्कस्य निरूपणं तुभ्यं उक्तं, शुभे। राजद्वारे, श्मशाने, भयकाले, आपदि च, पुत्रहीनः पुत्रं प्राप्नोति, भार्याहीनश्च प्रियम्। हे पृथिवि, एषा महती शान्तिकर्मविधिः, या सुखदायिनी, तव प्रतिपादिता। यः कश्चिद् एतां शान्तिकर्मविधिं यथाविधि आचरति, स परमशान्तिमवाप्नोति। इत्येवमेतत् सकलशान्तिप्रदोपायाख्यं द्व्युत्तरशतानां द्वादशेऽध्याये समाप्यते श्रीवराहपुराणे। अथ नचिकेतसः पन्थानं वर्णयामि। स वै व्यासशिष्यः, वेदवेदाङ्गविदां श्रेष्ठः। अश्वमेधं कृत्वा, राजा जनमेजयः, प्रायश्चित्तं समारभ्य, गजसाह्वयं प्राप। स तत्र परमसिद्धं वैशम्पायनमृषिं उपससाद। कुरूणां अन्त्यराजा, आत्मदोषदुःखितः, जनमेजयः पप्रच्छ—कस्मिन् स्थाने मनुष्याः कर्मफलानि अनुभवन्ति? किम् यमस्य वासो नाम? कथं तत्र न गच्छेयमिति, ब्रह्मन्, श्रोतुमिच्छामि। सूतः उवाच— राजा जनमेजयाय स मधुरं वाक्यमुवाच। वैशम्पायनः उवाच— शृणु राजन्, पुरातनं चरितं, यद् धर्मयशःकीर्तिवर्धनं, अतिशोभनं च। इति।