वराहपुराणम्

सा पृथ्वी, स्वव्रतसंनिष्ठा, परमाश्चर्येण समाविष्टा बभूव। सा भगवन्तं समुपसृत्य धर्मानुकूलं यद् यद् मनसि प्रियं तस्याचरत्। तदा सा पृथ्वी भगवन्तं प्रपन्ना, सदा पृच्छन्ती — "भगवन्, अस्य विषयस्य परमं श्रेयः किं? यथार्थं मे कथय।" भगवानुवाच— "सुभगे, त्वया यद् पृष्टं तत्सर्वं स्पष्टयिष्यामि, संसारदुःखमोक्षणहेतुकं च। ततः पश्चात्, हे पृथिवि, राज्यसुखदं शान्तिकर्म मम कृते कुरु। 'नारायणाय नमः' इति मन्त्रं जपेत्।" पृथ्वी प्रार्थयामास— "प्रभो, संसारसागरात् तर्तुं त्वामेव शरणं गतास्मि। सर्वतो द्रष्टव्यं, अधस्तात् अपि पश्य, सदा रोगेभ्यः पालय।" "गर्भिणीनां वृद्धानां, क्षेत्राणां गवां च हिताय, अन्नं, शुभवृष्टिं, समृद्धिं, रक्षां च ददातु। देवतानां, ब्राह्मणानां, भक्तानां, कन्यानां च हिताय।" एवं शान्तिकर्मोच्चारणं कृत्वा, मम सेवायां प्रवर्तते। तत्र मन्त्रः— "यो भवान् सर्वलोकाधारः, यज्ञकर्मणां साक्षी देवेषु च," स एव सफलतां, कीर्तिं, बलं च ददाति। एवं सम्यक् जपन्, मम शान्तिं प्राप्नोति, या सुखदायिनी। शान्तिकर्मं कृत्वा, ततः मदुपर्कं दातव्यं। मन्त्रः— "यो देवश्रेष्ठसम्भूतः, पूज्यः मदुपर्कसंज्ञितः।" तत्र उदुम्बरपात्रे सममात्रया घृतदधिमधु दद्यात्। यदि घृतं न लभ्येत, तर्हि लाजैः सह मिश्रयेत्। तथैव दधिमधुघृतं सममात्रया योजयेत्। यदि एतानि न स्यु: हे भक्ते, तर्हि मन्त्रेण एव समर्पयेत्— "यो नाभितः ते जातः, यज्ञैर्मन्त्रैः चोपनिषदि।" या स्त्री विधिवत् मया निर्दिष्टं ददाति, सा महाभाग्यवती। पुनः अहं किञ्चिदन्यदपि वक्ष्यामि, शृणु वसुन्धरे। तदपि मन्त्रेणैव विधिपूर्वकं दातव्यम्। मम भक्तेन सर्वसंसारमोक्षाय दातव्यम्। मदुपर्कं गृहीत्वा, एष मन्त्रः जपनीयः— "यो सर्वदेहेषु स्थितो नारायणः, सर्वलोकाध्यक्षः।" एतेनैव मन्त्रेण मदुपर्कं दद्यात्। एष मदुपर्कस्य विधिः, हे सुभगे, यथा निर्दिष्टः। तस्मात् सिद्ध्यर्थिभिः मदुपर्कः दातव्यः। यः मदुपर्कं ददाति, स परमं पदं प्राप्नोति। दीक्षिताय, गुरुप्रियशिष्याय च दातव्यः। मदुपर्ककथां यः शृणोति, तस्य पापं नश्यति। एतत् हे शुभे, मदुपर्कस्य व्याख्यानं मया उक्तम्। राजद्वारे, श्मशाने, भयकाले, आपद्गते च, पुत्रहीनः पुत्रं, भार्याहीनः प्रियां भार्यां प्राप्नोति। हे पृथिवि, एष महाशान्तिकर्मा, सुखदः विधिः तवोक्तः। यः कश्चन एतत् श्रेष्ठं शान्तिकर्म विधिवत् आचरति, स परमशान्तिं प्राप्नोति। इति श्रीवाराहपुराणे शान्तिसाधनं नाम द्व्यधिकशतान्नवतितमं अध्यायः समाप्तः।