वराहपुराणम्

धर्मनिष्ठा पृथ्वी भगवतः वराहस्य समीपे स्थित्वा पितृकर्मणः श्राद्धस्य च विधानं शुश्राव। तदा भगवता उक्तं— यथाविधि श्राद्धं विप्रेषु विज्ञानेन विशिष्टेषु दातव्यम्। यदि द्विजातिः मन्त्रवर्जितं विधिवर्जितं वा श्राद्धं करोति, अथवा ज्ञानरहितः ब्राह्मणः पात्रमुत्थापयति, तर्हि तद् अश्रेयस्करं स्यात्। एवं भगवता पितृकृत्यस्य अनुत्तमं विधानं पृथ्व्यै सम्यक् प्रतिपादितम्। ततः स भगवान् वराहः पृथ्वीं पृच्छति— किं भूयः श्रोतुमिच्छसि? एतेन प्रकारेण 'श्राद्धपितृकृत्यनिर्णय' नाम शत नवत्यधिकशततमोऽध्यायः श्रीवराहपुराणे समाप्तः। अथ मदुपर्कस्य उत्पत्त्यादानसंयोगवर्णनं प्रवर्तते। बहून् धर्मान् धर्मशास्त्रसमुद्भवान् शुश्रुवान् सती पृथ्वी पुनः सन्तुष्टिं न प्राप, तस्मात् स्वहिताय रहस्यं वक्तव्यमिति प्रार्थयति— किं द्रव्यं कस्य दातव्यं, इति पृच्छति। तदा भगवान् वराहरूपधारी पृथ्वीं प्रत्युवाच— मदुपर्कस्य उत्पत्तिं तद् दानं च, यच्च तेन हीयते, अहं ब्रह्मणा रुद्रेण च जगत्प्रलयं सम्पादयामि। ततः दक्षिणतो ममाङ्गात् कश्चित्पुरुषः समुत्पन्नः। तत्र ब्रह्मा मम शरीरेभ्यः उत्पन्नः मां पप्रच्छ— हे देव, एषः सूक्ष्मः लघुश्च, न ते युक्तः। एवं स मत्तः सर्वकर्मसु प्रतिष्ठितः जातः। एतत् मया ब्रह्मणे रुद्राय च निश्चितं, मदुपर्कस्य उत्पत्तिः, स्वयम्भूत्वनिश्चयश्च। किं कर्तव्यं मदुपर्केण? तद् विना विस्तारं ब्रूहि। मदुपर्कस्य हेतुः, तद्दानं, तच्च संयोगः। यः मदुपर्कदानकर्म लभते, स परमां गतिं प्राप्नोति, यत्र गत्वा न शोचति। मदुपर्कदानकर्मणा मम दिव्यं मार्गं प्राप्नुवन्ति। मदुपर्कं गृहित्वा अयं मन्त्रोच्चारणीयः— "ॐ एष ते भगवन् देहसारो मदुपर्कः संसारमुक्तये।" अहं त्वन्यदपि वक्ष्यामि, शृणु पृथिवि। एवं मधु दधि घृतं समं सम्यक् संयोजयेत्। तानि समालभ्य मम समर्पणकर्माणि कुर्यात्। एवं 'मदुपर्कोत्पत्त्यादानसंयोग' नामैकशतमेकनवतितमः अध्यायः श्रीवराहपुराणे समाप्तः। एवमादौ मदुपर्कस्य उत्पत्तिं दानं च श्रुत्वा, व्रतान्विता सा पृथ्वी परमाश्चर्यपूर्णा बभूव। सा प्राह— हे भगवन्, धर्मयुक्तेन आचरणेन यत्ते मनसि प्रियं, तत् सत्यम् आख्याहि, किमत्र श्रेष्ठतमम्? तदा भगवान् वराहः स्नेहपूर्वकं प्रत्यवदत्— या त्वया पृष्टा, सा मोक्षदुःखहरं सर्वं विस्तरेण व्याख्यास्ये। ततः शान्तिकर्म मे कुरु, या लोकमङ्गलप्रदा। 'नमो नारायणाय' इति मन्त्रोच्चारणीयः। "त्वमेव शरणं प्रपन्नोऽस्मि, संसारसागरात् तारय," इति। सर्वदिशोऽवलोक्य, अधस्तादपि पश्य, रोगेभ्यः सदा रक्ष। गर्भिणीनां वृद्धानां, क्षेत्राणां गोषु च, अन्नं वर्षं धान्यसमृद्धिं, सर्वत्र च शं प्रदेहि। एवं 'शान्तिवर्णन' नाम द्विशतद्विनवतितमः अध्यायः श्रीवराहपुराणे समाप्तः।