यः खाद्यं श्वभिः, कुक्कुटैः, सूकरैः च न दृश्यते, तथा सर्वकार्यकर्तृभिः, सर्वभक्षीभिः च मानवैः न दृश्यते, तत्र यत् श्राद्धं तैः दृश्यते, तत् श्राद्धं दैत्यस्वरूपं ज्ञायते। यदा विष्णोः त्रिविक्रमस्य पादेन शक्रार्थं त्रिलोक्यं गृहीतम्, तदा बुद्धिमन्तः तानि श्राद्धकर्मणि त्याज्यानि, हे सुन्दरी। तत्र पृथिव्यां उचितमन्त्रविधिना पितरः आह्वयितव्याः। पिता, पितामहः, तथा प्रपितामहः, देवीभ्यः च हविप्रदायिभ्यः शिरसा नमस्कृत्य, एवं पितरः हविना तुष्टाः भवन्ति, नात्र संशयः। त्रयः तत्र, हे सुन्दरी, देवदेहात् उत्पन्नाः। देवाः, दानवाः, गन्धर्वाः, यक्षाः, राक्षसाः, नागाः च, ये बुद्धिमन्तः, हे विशालाक्षि, श्राद्धकर्म आचरन्ति, तेषां पितरः आरोग्यं ददाति, नात्र संशयः। मनुष्याः पशुभ्यः, प्रेतावस्थायाः च विमुक्ताः भवन्ति। यः गृहीस्थाश्रमे सर्वदा पितरं देवांश्च पूजयति, तस्य पितरः श्राद्धेन तुष्टाः, तस्य पुण्यं अक्षयम् मन्यन्ते। ये पण्डिताः सात्त्विकमार्गं शुद्धमार्गं अनुवर्तन्ते, ते तत् प्राप्नुवन्ति। ये तु अज्ञानान्धकारयुक्ताः, कपटयुक्ताः, मायाविनः च, ते यद्यपि युगान्तपर्यन्तं क्लिष्टाः भवन्ति, स तान् उद्धरति। ते जलाशयम् अमांसयुक्तम् प्राप्त्वा जलबिन्दून् विसृजन्ति। ये द्विजातीन् तुष्ट्वा श्राद्धं कुर्वन्ति, ते नरकस्थाः अपि विमुच्यन्ते, तेषां तृप्तिः अक्षया भवति। ब्राह्मणवचनानुसारं शक्त्यनुसारं दानं दत्त्वा, तत्र कृष्णः वृषभः दातव्यः, यः नरकदुःखं नाशयति। तेन पितरः षष्टिसहस्रवर्षाणि तुष्टाः भवन्ति। यदि, हे सुन्दरी, वृषभः शृङ्गेण मृदं उद्धरति, उद्धृत्य तान्, हे सुन्दरी, सोमलोकं गच्छति। षष्टिसहस्रवर्षाणि च षष्टिशतवर्षाणि। एष गृहस्थधर्मः पुत्रैः पौत्रैः सहितः। पिपीलिका-आदिभिः, चलैः पक्षिभिः च, तथा अन्यैः प्राणिभिः, गृहस्थाश्रमः मूलम्, तत्र धर्मः स्थाप्यते। चन्द्रदिने वा उत्सवे वा, ये पितरं उद्धरन्ति। न यज्ञैः, न दानेन, न अध्ययनैः, न उपवासैः, न तीर्थस्नानेन, न अग्निहोत्रेण, तत्र पितरः गताः, ब्रह्मविष्णुशरीरे प्रविष्टाः। एवं क्रमशः, हे पृथिवि, पितृदेवताः तत्र स्थिताः। ततः, इन्द्राद्याः देवाः, एतत् न जानन्ति। न ब्रह्मा जानाति, यः मम मायया उत्पन्नः। पुनः, हे सुन्दरी, पितृयज्ञस्य अन्यं विषयं वक्ष्यामि। हविर्निमित्तं कृत्वा, भूमौ दर्भं प्रसार्य, तैः अजीर्णदोषेण पीडिताः, न उपभुज्यन्ते, हे सुन्दरी।