संकल्प्य विधिवत् गवां भोजनं दातव्यं, इति निश्चित्य, तदन्नं नाधार्मिकाय, नास्तिकाय, गुरुद्वेषिणे वा दातव्यम्। एवं उक्त्वा सर्वे पितरः स्वर्गं जग्मुः, हे सुन्दरी। तस्य च सन्तुष्टचित्तस्य, पितृभिः निर्दिष्टं सर्वं स यथाविधि अकुरुत। सः निःसंशयं क्लेशदुःखादिभ्यः उद्धरति। अतः, हे पृथिवि, ब्राह्मणाय दानं दातव्यम्। सर्वे, निम्यादयः अपि, श्राद्धं करिष्यन्ति, हे पृथिवि। एवं 'पिण्डोत्पत्तिप्रकरणं' नामैकनवत्यधिकशततमं अध्यायः श्रीवराहपुराणे समाप्तः। अथ श्राद्धनिश्चयः पितृकृत्यनिश्चयश्च देवेषु, मनुष्येषु, पशुषु, प्रेत्येषु, नरकेषु च प्रवर्तते। अयं लोकः स्वप्नवत्, स्वकृतानि शुभाशुभानि कर्माणि तत्र कारणम्। तदा पृथिव्या पृष्टं — "भगवन्, के ते पितरः ये योगेन श्राद्धं भुञ्जते? कथं च मासानुसारं पिण्डदानस्य संकल्पः कर्तव्यः? श्राद्धनिश्चयस्य सत्यं रूपं श्रोतुमिच्छामि, मम महत् कौतूहलम्।" ततः भगवाञ् वराहरूपधारी वसुधरां प्रत्युवाच — "साधु पृष्टं त्वया, हे पृथिवि, सर्वधर्मस्थिते सुश्रुवे। यथापृष्टं त्वया तदहं कथयामि, देवि। पिता, पितामहः, प्रपितामहः च — नक्षत्रसंयोगं ज्ञात्वा, पितृपक्ष आगते, श्रद्धावन्तः पण्डिता यथाविधि श्राद्धं कुर्वन्ति। केचित् द्विजातयः ब्रह्मयज्ञं कुर्वन्ति, अन्ये भूतेषु यजनं कुर्वन्ति। पितृयज्ञस्य च निश्चयं शृणु, देवि। सर्वे मय्येव स्थिताः, सत्यं वदामि। अहं चोत्तराग्निरस्मि, दक्षिणाग्निरप्यहम्। पावकत्वेन च स्थिता अहमेव। वैश्वदेवकाले ब्रह्मचारी शुचिर्नियोज्यः। श्राद्धे तु एतान् न भोजयेत्, दिव्यतीर्थेषु तु पूजयेत्। श्रेष्ठः स गृहस्थः यः तृप्तः, क्षान्तः, जितेन्द्रियः, आत्मवान्। वेदवित्, व्रतानुरक्तः, स्नानशुद्धः, सुपाकं खादति। प्रथमं वह्नये च दिव्यतीर्थेषु च हविर्दत्त्वा, ततः चतुर्वर्णानां स्वस्वकर्मणि श्राद्धं कुर्यात्। यत् अन्नं श्वशूकवराहैः न दृष्टम्, न च सर्वकार्येषु प्रवृत्तैः, न च सर्वभक्षकैः मनुष्यैः, तदेव श्राद्धं शुद्धम्। यत् श्राद्धं एतेन दृष्टं, तद्राक्षसम् इति प्रसिद्धम्। त्रीणि लोका विष्णोः त्रैविक्रम्य शक्रार्थं गृहीतानि — तत्रैव पितृकार्ये एतान् वर्जयेत्, हे सुन्दरी। तत्र मङ्गलमन्त्रेण विधिपूर्वकं पितॄन् पृथिव्यां आवाहयेत्। पिता, पितामहः, प्रपितामहः च — देव्या, होमकर्तृभ्यश्च शिरसा प्रणम्य — एवं विधिना पितरः तर्प्यन्ते, न संशयः। त्रयः तत्र, हे सुन्दरी, देवदेहात् उत्पन्नाः इति।