तत्र अवशिष्टानि यथान्यायं दातव्यानि, यतो दोषः न भवति। शुद्धः सन्, विधिवत् क्रियाः कृत्वा, शान्त्युदकानि मन्त्रैः समर्पयेत्, भक्त्या स्थित्वा स्तुतिं कुर्यात्। नमो नमः पृथिव्यै, जगन्मातृकायै, महागिरिधारिण्यै। एवं, त्वत्भक्तेन कृतं निवापदानं, सुन्दरि, पृथिव्यां गत्वा जानुनि स्थित्वा, ब्राह्मणश्रेष्ठं प्रणम्य, शय्यां दद्यात्, हे देवि, तैलं च कङ्कणं च। तत्र क्षणमेकं विश्रान्त्वा, निवापस्थानं गच्छेत्। उदुम्बरपात्रेण जलं कर्ष्णतिलयुक्तं विधायेत्। तत् जलं मन्त्रशुद्धं सर्वपापविनाशनम्। ततः, एवं पितृन्मुक्त्वा, द्विजाय दानं दद्यात्। पश्चात् ब्राह्मणान् स्वगृहं वा गत्वा, पिपीलिकादिभ्यः, पितृणां भागाय च सर्वथा दद्यात्। सर्वे तृप्ताः सन्तः, दरिद्राः कृपणाश्च सन्तुष्टाः, तदा यदन्नं दत्तं, सुन्दरि, तस्य अक्षय्यं भवति। अन्नस्य शुद्धिः सर्वत्र चतुष्वर्णेषु मण्डलाद्युपायैः साध्यते। धर्मनिश्चयं कृत्वा, विशेषतः पितृकर्मणि, अहं विस्तरेणेदं व्याख्यातवान्, साक्षात् नारदाय च। ततोऽनन्तरं पितृयज्ञः लोकेषु प्रवर्तिष्यते। शिवलोकं ब्रह्मलोकं विष्णुलोकं वा प्राप्येति न संशयः। तृतीयमासे सप्तमे नवमे च दानं दातव्यम्। पितृन् आहूय, शुद्धः समाधिस्थश्च सन्, मन्त्रैः सहितैः दानं चतुर्वर्णानां दद्यात्। पितृकर्मणि पूर्णे, संवत्सरे च यदा, पितामहः, स्नुषा, भार्या, बान्धवाः च, क्षणमेकं रुदन्, पश्चात् निवर्तते। कस्य माता, कस्य पिता, कस्य पत्नी, कस्य पुत्राः? मृतस्य संस्कारः स्नेहेन कर्तव्यः। अस्मिन्लोके कः कस्य, के वयं परस्परम्? संस्कारे समाप्ते, पितृत्वं जायते। एवं पिता, पितामहः, प्रपितामहश्च। एवं उक्त्वा, अत्रिसुतः पितृकर्मनिश्चयं व्याख्यातवान्। नारद उवाच—त्वया सर्ववर्णानां धर्मः स्थापितः। मासपर्यन्ते च प्रतिदिनं च पितृयज्ञः कर्तव्यः। ब्राह्मणानां मन्त्रयुक्तः, शूद्राणां तु अमन्त्रकः। ते निरन्तरं श्राद्धं कुर्वन्ति, तत् नैमिश्राद्धं इति प्रसिद्धम्। एवं उक्त्वा, श्रेष्ठिः मुनिः नारदः द्विजोत्तमः। एवं श्राद्धस्य संकल्पः, उत्पत्तिश्च, हे माधवि, उक्तम्। इति श्रीवराहपुराणे दिव्ये श्राद्धपिण्डोत्पत्तिवर्णनं नाम अष्टाशीत्यधिकशतान्यधिकं अध्यायः समाप्तः। अथ पिण्डोत्पत्तिप्रकरणम् आरभ्यते। यथाक्रमेण श्राद्धं श्रुतं, शौचाशौचादिसम्बन्धेन सह। अद्य मम संशयः उत्पन्नः, भगवन्, त्वं तस्य व्याख्याने अर्हसि।