वराहपुराणम्

कुशाशय्यां शयानः, स मृत्युभूतः कस्यापि दिशं न पश्यति। स्नेहपूर्णः, द्विजातिभिः भूमिदेवैः मन्त्रपाठं कारयेत। परलोकहितार्थं गोदानं विशेषेण प्रशस्यते। एतैः दानैः शीघ्रं पापमुक्तिः सञ्जायते। ततः, दिव्यं शब्दं दक्षिणकर्णे श्रावयेत्। तं मम मार्गानुगं, अत्यन्तदुःखितं दृष्ट्वा, मन्त्रेण संसारमुक्तिः कार्या। मन्त्रः— "ॐ, मम शुद्धतमं मधुपर्कं, संसारनाशकं, अमृततुल्यं, अग्र्यं गृहाण।" एवं मन्त्रेण मधुपर्कं समर्पयेत्। एवं प्राणवायुः निर्गतः सन्, पुनः संसारं न प्राप्नोति। ततः, महान् वृक्षं गत्वा, विविधं सुरभिसमाग्र्यं संगृह्य, तस्य तेजोऽक्षयदायकं सर्वं सम्यक् व्यवस्थित्य, पुण्यसलिलादीन्याह्वयित्वा, स्नानं कारयेत्। कुरुक्षेत्रं, गङ्गा, यमुनायाः श्रेष्ठा, गण्डकी, शुभा भद्रा, सारयू बलप्रदा, पृथिव्यां सर्वतीर्थानि, चत्वारः समुद्राः, एतानि सर्वाणि आवाह्य, तां सलिलां तस्योपरि स्थापयेत्, दक्षिणाग्रं शिरसि स्थापयित्वा। दिव्याग्निमुखान् ध्यायित्वा, अग्निं हस्ते गृह्णीयात्। यद्यपि ज्ञानेनाज्ञानेन वा, अत्यद्भुतं कर्म कुर्यात्, धर्माधर्मसम्बद्धः, लोभमोहावृतः सन्, तदा ज्वलन्तमग्निं शिरःस्थानि स्थापयेत्। एवं, पुत्र, चतुर्वर्णानां शुद्धिक्रिया एषा। मृतस्य नाम उच्चार्य, भूमौ पिण्डं समर्पयेत्। एवं श्रीवराहपुराणे दिव्ये 'श्राद्धसम्भवः' नाम सप्तत्यधिकशताष्टादशोऽध्यायः समाप्तः। अथ पिण्डश्राद्धसम्भववर्णनं आरभ्यते। त्वं देवदेवः, लोकनाथः, असङ्गः। श्रीवराहः उवाच— आयुः समाप्ते, नदीस्नानेन तृतीयं स्नानं विधीयते। तत्र पिण्डं दद्यात्, त्रींशत् जलहस्तान् च दद्यात्। अन्यत्र सप्तमे दिवसे स्नानानन्तरं हविर्दानं कुर्यात्। दशमे दिवसे वस्त्राणि क्षारादिभिः शुद्धयेत्। एकादशे दिवसे नियमानुसारं एकोदिष्टं श्राद्धं विधीयते। एकोदिष्टं चतुर्वर्णजनानां, हे माधवि। स्नात्वा शुद्धः, पितृभिः मृतं संयोजयेत्। अशुद्धवस्तूनि संगृह्य, ब्रह्मवचनानुसारं आचरितव्यम्। पतितसेवया, शूद्रसेवया, हे सुन्दरी, मृतस्य नाम उच्चार्य, तस्यार्थं विधिः क्रियते। आमन्त्रितं ब्राह्मणं गत्वा, विनयेन, एकाग्रचित्तेन, "त्वं मृत्युना विहितः स्वर्गलोकं गतः" इति उच्चार्य। सूर्यास्तानन्तरं ब्राह्मणगृहं गच्छेत्। तत्र मृतस्य हितकाम्यया पादसंपीडनं कुर्यात्। यावत् तत्र तिष्ठति, तावत् मृतस्य भोगान् पश्यति। एवं श्राद्धपिण्डसम्भववर्णनं सम्पूर्णम्।