तत्र ब्राह्मणान् भोजयेत्, मन्त्रेण च गुरुम् पूजयेत्। ततः कृताञ्जलिः स्वजनान् ब्राह्मणांश्च प्रणम्य, गुरुम् दानेन मानादिभिः पूजयित्वा, भगवतः पूजनं सम्यक् कुर्यात्। भोजनान्ते ये जलबिन्दवः पतन्ति, तेषां महत्त्वं स्मरन्ति। यः प्राज्ञः एवं पूजयति, स धर्ममयः स्यात्। एषा या विधिः, हे देवि, मम रजतप्रतिमास्थापनस्योक्ता। यथा रजतप्रतिमायां कार्यं, तथा सुवर्णमय्यां अपि। यः फलं काष्ठमयीं, शिलामयीं च प्रतिमासु लभते, तत् कांस्यरजतयोः अपि भवति। हे सुन्दरी, एषा विधिः एकविंशतिसहस्रकुलान् उद्धरति। एतत् त्वां पृष्टवत्यै पृथिव्यै उक्तम्। पृथिव्युवाच— त्वं सर्वासु प्रतिमासु तिष्ठसि, शालग्रामे अपि सदा। गृहेषु कतिपयाः पूजनीयाः? पूजायाः किमपि भेदः अस्ति वा? शैवपूजनादीनि नियमाः के? गृहे द्वे लिङ्गे न पूजनीयौ, न च त्रयः शालग्रामशिलाः। द्वारकायाः द्वे चक्रे न पूजनीयौ, न च द्वे सूर्यप्रतिमे। युग्मशालग्रामयोः पूजनं शक्यम्, किन्तु युग्मेषु द्वे सह न पूजनीयौ। हे पृथिवि, ये अग्निना दग्धाः, गृहस्थिताः भग्नाः वा, तान् कदापि न पूजयेत्। भग्नशालग्रामे चक्रे स्थिते, पूजनं सम्यक् भवति; भग्ने वा विदीर्णे वा, शुभशालग्रामः पूज्य एव। हे देवि, द्वादश शालग्रामशिलाः प्रसिद्धाः। सुवर्णपद्मैः द्वादशकोटिलिङ्गपूजनस्य यः फलम्, शतशालग्रामपूजनस्य भक्त्या यः पुण्यलाभः, तद् वर्णितम्। सर्वदेवताप्रतिमाः सर्ववर्णैः पूजनीयाः। हे पृथिवि, शालग्रामशिलाः अवरवर्णेन न स्पृश्याः। मोहात् शूद्रो वा स्त्री वा स्पृशेत् चेत्, तदा— हे पृथिवि, यदि तस्मिन् भक्तिः वा स्त्रीषु वा स्यात्, पादोदकपानात् सर्वपापविनाशः स्यात्। शालग्रामशिलासंयोगेन सदा शुद्धिः भवति। तस्य सुवर्णसंयोगे यत् पुण्यम्, तत् मम श्रुत्वा। हे पृथिवि, यदि समुद्रः पात्रेण दत्तः, तदा पूजनस्य फलं शतवर्षैरपि वर्णयितुं न शक्यते। एषा प्रतिमास्थापनगूढविद्या उक्ता। पूजनारम्भविधिः अपि कथितः; किमन्यत् श्रोतुम् इच्छसि? इत्येवमेतत् 'रजतसुवर्णादिलिङ्गस्थापनसंख्यानिर्णयवर्णनं' नाम षडशीत्यधिकशततमं श्रीवराहपुराणे प्राचीनैव दिव्यैव आख्यायिकायाम् अध्यायः समाप्तः। ततः नारायणवचनं श्रुत्वा, व्रतानिष्ठा पृथिवी पुनः उवाच। पृथिव्युवाच— एकं परमगुह्यं ज्ञातुम् इच्छामि; त्वं तत् वक्तुम् अर्हसि। पितृयज्ञस्य महत्त्वं किम्? हे सोमदत्त, पितृयज्ञस्य पुण्यं किं, कथं च सः विधेयः? एतत् विस्तारतः श्रोतुम् इच्छामि, वद। एवं पृष्टायै पृथिव्यै, उवाच— साधु पृष्टं त्वया, शुभे पृथिवि। त्वं मोहिता, हे सुन्दरी, हे भारार्ता पृथिवि। शृणु, यथावत् श्राद्धस्य उत्पत्तिं च निर्धारणं च वदामि। यदा सर्वं तमसावृतं, तेजोहीनं, सर्वतः अन्धकारमेव आसीत्, अहमेव एकः अनन्तशय्यायाम् शयानः, पृष्ठतः स्थितः।