देवानां नाथः कृपया मम सर्वेषां शान्तिं ददातु। यथाविधि गुरौ च भगवत्-भक्ते पूजां कर्तुम् उचितम्। विशेषतः गुरुः वस्त्रैः भूषणैः भोजनैः च सत्कार्यः। यस्य गुरुर्न तुष्टः, स तु अत्र अत्यन्तं दूरस्थः। तेन कुलं मोक्षं यान्ति—नव च सप्त च विंशतिः पीढ्यः। इदानीं पूर्णं मूर्तिपूजनं कथयामि; यतः, एतेषु सहस्रेषु वर्षेषु मम लोके सम्मानं लभते। एवं श्रीवराहपुराणे ताम्रप्रतिमा-स्थापनं नाम शतम् च चतुर्दशाधिकं शततम् अध्यायः समाप्तः। अधुना कांस्यप्रतिमा-स्थापनं प्रवक्ष्यामि। कांस्येन सुगुणितां सुव्यवस्थितां प्रतिमां कृत्वा, ज्येष्ठनक्षत्रे तां मम देवालये स्थापयेत्। यथायोग्यं अर्घ्यम् आदाय, अस्य मन्त्रस्य जपं कुर्यात्— यः सर्वयज्ञेषु पूज्यः, ध्यान्यः, रक्षकः, विश्वकामः, महात्मा। अर्घ्यं विधिवत् दत्वा, उत्तराभिमुखं स्थापयेत्। गोपञ्चगव्येन पूर्णानि चत्वारि घटानि कृत्वा, मन्त्रैः सह स्नानार्थं तानि स्थापयेत्। पूजायाः निमित्ताय यजमानः तानि यथावत् व्यवस्थापयेत्। "नारायणाय नमः" इति मन्त्रं जपेत्। मन्त्रः— "त्वं ब्रह्मकल्पस्य आदि-अन्तः, सर्वकालचक्रस्य आधारः। त्वं परिवर्तनः, अपरिवर्तनः, अव्यक्तः, व्यक्तः, शक्तिमान्, शुभः, शुद्धसंकल्पः, क्षरः, अक्षरः, धैर्यरूपः, निराकारः; परमात्मने नमः।" अश्वस्य एकं मुहूर्तं गतः, मूलस्थले उत्तरदिशि— यथापूर्वं विधिः, मम शास्त्रानुसारं। शान्त्यर्थं जलं, सर्वसुगन्धिफलानि च आदाय। मन्त्रः— "ओं—त्वं इन्द्रः, यमः, कुबेरः, आपां पतिः, सोमः, बृहस्पतिः च।" सर्वौषधयः, जलानि, वायुः, भूमिः, रथी वायुः च। एतेन मन्त्रेण विधिवत् कर्म कृत्वा, एकान्ते पूर्वसिद्धेन जलैः मां स्नापयेत्। अङ्गशुद्ध्यर्थं मन्त्रं जपेत्— "सर्वसरोवराणि, सर्वसागराणि, नद्यो, तीर्थानि, पुण्यकुण्डानि च।" एवं मम स्नानं विधिवत्, मम आज्ञानुसारं कुर्यात्। चन्दनधूपादिभिः, यथाशक्ति, यथासामर्थ्यं पूजां कुर्यात्। वस्त्राणि आदाय, तानि मम पुरतः स्थापयेत्। मन्त्रः— "देवेश इन्द्र, एतानि वस्त्राणि सूक्ष्माणि, स्निग्धानि, सुखदानि, मया गृहीतानि।" वेदाः च वेदाङ्गानि—ऋग्वेदः, यजुर्वेदः, सामवेदः, अथर्ववेदः—"वंशाय नमः" इति स्तुत्याः। ततः प्रापणं मन्त्रेण विधिवत् दद्यात्। प्रापणकं दत्वा, ततः आचमनीयं जलं दद्यात्। सर्वविद्या, ब्रह्म, ब्राह्मणाः, सर्वग्रहाः, सर्वनद्यः, सर्वसागराः। सूत्रं—"दीर्घता, संयमः, कामसंयमः, वामः, ओं, पुरुषोत्तमाय नमः।" नमस्कारं कृत्वा, शुद्धभक्तान् सत्कुर्यात्। ब्राह्मणान् पूज्य, तान् क्षीरपाकादिभिः भोजनं दद्यात्। मां अभिषेकं कुर्यात्; तेन अहं पूजितः भवामि। मुद्राभिः, वस्त्रैः, दानैः, सम्मानैः च। तेन, हे देवी, अहं पूजितः; न संशयः। अहं तम् नाशयिष्यामि, हे देवी; सत्यं वच्मि। स मम लोकेषु सहस्रवर्षाणि तिष्ठति।