सर्वत्र व्याधयः नश्यन्तु, कृषकाः च सदा समृद्धधान्याः भवन्तु इति शुभाशयेन उक्तम्। ततः, स्वशक्त्या यथासामर्थ्यं दरिद्रान् दुःखितांश्च तृप्तिम् आपादयेत्। यथाऽस्मिन्मम शरीरे जलबिन्दवः जायन्ते, एवं यः कश्चित् अहङ्काररहितः मां पृथिव्याम् स्थापयति, तस्य पुण्यस्य संख्यां वक्तुं न शक्यते। एवं भगवति, मम शिलामूर्तेः प्रतिष्ठाविधिं ते सम्यक् वर्णितवान् अस्मि। इत्येषा श्रीवराहपुराणे शिलामूर्तेः प्रतिष्ठा नाम द्व्यशीत्यधिकशततम्यधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ पुनः, मृन्मयमूर्तेः प्रतिष्ठां विस्तरेण वक्ष्यामि, शृणु पृथिवि। यः कश्चित् मृन्मयीं मूर्तिं निर्माय, या च अविच्छिन्ना निर्यदा भवति, तस्याः निर्माणं कृत्वा मम विधिं भक्त्या आचरन्, यदि दारुमयी मूर्तिः न लभ्यते तर्हि तत्र मृन्मयी कार्याऽस्ति। यैः यैः ताम्रकांस्यरजतहेमवस्त्रादिभिः विधिभिः पूजनं निर्दिष्टम्, तैरेव विधिभिः ममार्चनं पीठे द्रव्यग्रहणेन अपि भवति। स्वगृहस्थ्यं विचिन्त्य, यः कश्चित् कामनया मां पूजयति, स एवमस्तु। पृथिवि, ज्ञातव्यं यथा अहं एवं प्रतिष्ठितः अस्मि—नात्र संशयः। यः मम विधिं मन्त्रैः वा नियमानुसारं वा आचरति, तस्मै तस्य तस्य फलम् आनन्दितात्मना ददामि। मम भक्तः, नित्यं व्यग्रः कर्मसु, एकवारं जलपूर्णाञ्जलिं मां समर्पयेत्; तेन परमं प्रीतिः प्राप्यते। यः शान्तात्मा मां निरन्तरं चिन्तयति, तस्मै सर्वं रहस्यं सम्यक् प्रकाशितम्। श्रवणदिने, यथायोग्यं नक्षत्रे प्रतिष्ठां कुर्यात्। पञ्चगव्यं सुगन्धद्रव्यैः जलसमेतं मिश्रयेत्। मन्त्रः—'यः सर्वलोकानां कर्ता, यस्य प्रसादेन लोकाः तिष्ठन्ति,' इति। सः कारणानां कारणं, प्रचण्डतेजाः, दीप्तिमान्, पुरुषोत्तमः—तम् नमामि पुनः पुनः। एतेनैव मन्त्रेण, चित्तैकाग्र्येण, चतुर्भिः पात्रैः मां स्थापयेत्। अन्यः मन्त्रः—'ॐ। वरुणं समुद्रं प्राप्य, यथावत् पूजितः सन्, आत्मा परमप्रीतः भवति; अग्निः, पृथिवी, सर्वापः—यस्य हेतोः एते सर्वे सदा सन्ति—तम् नमामि।' इति। एवं विधानतः स्नाप्य, मम विधिं भक्त्या आचरन्, अगुरुं, कपूरगन्धधूपं, केशरं च अर्पयेत्। धूपं सम्यक् दत्त्वा, पीतवस्त्रं समर्पयेत्। मन्त्रः—'पीतवस्त्रेण सदा तुष्टः, स तुष्टः सति, जगत् अपि सन्तुष्टम् भवति।' इति। तेनैव मन्त्रेण वस्त्रं यथायोग्यं दद्यात्। पूर्वविधिना दानपात्रम् अर्पयेत्। मन्त्रः—'देवानां, ब्राह्मणानां, क्षत्रियाणां, जनानां च शान्तिः अस्तु।' इति। देवः पर्जन्यः वर्षं ददातु, पृथिवी च धान्येन परिपूर्णा भवतु। ततः, भगवत्भक्तान् पूजयित्वा, ब्राह्मणान् पूजयेत्। अनन्तरं, निर्दोषवाक्यं उक्त्वा, सम्यक् विसर्जनं कुर्यात्। वस्त्राभरणालङ्कारैः तान् सम्यगर्चयेत्। यः आचार्यं भक्त्या विधिपूर्वकं पूजयति, राजा तुष्टः सन् ग्राममात्रं दानं ददाति, तस्य दानस्य दानं सुलभं न भवति। एवं मम शास्त्रेषु, मम शुभाज्ञया, यः कश्चित् मम प्रतिष्ठां एतेन विधिना करोति, सः महत् पुण्यम् आप्नोति। एवं श्रीवराहपुराणे मृन्मयमूर्तेः प्रतिष्ठाविधिः सम्पूर्णः।