तत्र, तस्य उत्सवः गीतनादवाद्यैः सहैव कर्तव्यः। तत्र ब्रह्मवाचः सहस्राक्षरं ब्रह्म यथाशक्ति गायन्ति। पुनः, देवी, अहम् आगमिष्यामि; मन्त्रजपः मे अतीव प्रियः। धर्मात्मा तेन मन्त्रेण पुनः आवाहनं कुर्यात्। एतेषु भूतेषु, लोकानां अधिपतिः, व्यवस्थापकः, तत्रैव प्रतिष्ठितः अस्ति। तेनैव मन्त्रेण, समिद्भिः च सर्पिषा च, विधिवत् सम्पादिते कर्मणि, अहम् स्वयम् उपस्थितो भवामि। ततः, विधिवद् मन्त्रेण पञ्चगव्यं सेवनं कृत्वा, पश्चात् शुभगीतनाद्यैः सह मन्दिरे स्थापयितव्यः। मन्त्रः—सौभाग्यलक्षणयुक्तः, लक्ष्म्या सदा संयुक्तः, पुरातनः। तेन मन्त्रेण देवतां मन्दिरे स्थापयेत्। स्थापने कृतवति, भगवतः अभिषेकः कर्तव्यः। अभिषेकानन्तरम्, मन्त्रं जपेत्—“शुभलोकनाथ, स्तुत्यः, स्वागतः, मन्त्रेण सह स्थातुम्।” स्थापने समाप्य, सुरभिसम्बन्धि द्रव्यैः पुष्पमालाभिः च पूजनं कुर्यात्। मन्त्रः—“देवाधिदेव, भक्तिपूर्वकं निर्मितानि वस्त्राणि गृहाण।” तेन विधिना वस्त्राणि मे दत्त्वा, धूपं च मन्त्रेण समर्पयेत्। मन्त्रः—“स प्राचीनः पुरुषः, पुरातनः, नारायणः, सर्वलोकाध्यक्षः।” पूजां समाप्य, भोजनं समर्पयेत्। पूर्वोक्तमन्त्रेण प्रापणकं दद्यात्। ततः, शान्त्यर्थं पाठः कार्यः, यः सर्वकार्येषु सिद्धिं ददाति—शान्तिः बालकेषु, वृद्धेषु, गोषु, प्रांगणे, कन्यासु, पतिव्रतासु। सर्वत्र रोगाः विनश्यन्तु, कृषकाः सदा बहुफलानि प्राप्नुयुः। ततः, यथाशक्ति यथासामर्थ्यं, दरिद्रान् दीनांश्च तृप्तिं कुर्यात्। यथा मम शरीरे जलबिन्दवः उत्पद्यन्ते, एवं यः मां पृथिव्यां सर्वदर्पवर्जितः स्थापयति। एवं, भगिनि, मम शिलामूर्तेः प्रतिष्ठा तव वर्णिता। इति श्रीवराहपुराणे शिलाप्रतिष्ठा नाम द्विशत्-अष्टादशाध्यायः समाप्तः। अथ पुनः, अहम् कदाचित् मृन्मूर्तेः प्रतिष्ठां वर्णयिष्यामि; शृणु, हे पृथिवि। मृण्मूर्तिं निर्माय, या अखण्डा निर्भिदा च भवति। यः एवं मृण्मूर्तिं कृत्वा मम विधौ भक्तः भवति। यदि काष्ठमूर्तयः उपलब्धाः न स्युः, तत्र मृण्मूर्तिं निर्मायेत्। यथा ताम्र, कांस्य, रजत, सुवर्ण, वज्रादिषु विधिः, तथा मम पूजायाः अन्यः विधिः वेदीस्थं नैवेद्यग्रहणेन। स्वगृहं विचार्य, कामनां इच्छन्, मां पूजयेत्। एवं, हे पृथिवि, अहम् प्रतिष्ठितः अस्मि—नात्र संशयः। यः मम विधिं मन्त्रेण वा विधिना वा आचरति, तस्मै तस्मै फलं प्रसन्नचित्तेन ददामि। मम भक्तः सदा युक्तः, कर्मनिरतः च, एकमुष्टिं जलं समर्पयेत्; तेन मम परमं तुष्टिं प्राप्यते। यः शान्तचित्तः सदा मां चिन्तयति, तस्मै सर्वमिदं गूढं, रहस्यं, तव उद्घाटितम्।