वराहपुराणम्

ततः श्राद्धकार्यं रजतैः वस्त्रैः च सुगन्धिभिः च सम्पन्नम्। तत्र सर्वे यूयं स्थित्वा मां सुखसम्पन्नं ददृशुः। तस्य वाक्यं श्रुत्वा, राज्ञः शोभनया पत्नीया श्रुतम्। स च वस्त्रधारणेन, अन्त्यस्नानेनाभिषिक्त इव, अत्यन्तं दीप्तिमान् अभवत्। तत्र पुण्यस्थलानि, श्रेष्ठनद्यः, पर्वतानि, सरांसि च दृष्टानि। पितृमोक्षप्रदं अन्यत् किञ्चिदपि न पूर्वं जातं, न भविष्यति। शुक्लपक्षप्रथमदिनान्ते, शीघ्रतया पुण्यस्थलं प्राप्त्वा, मृत्युनगरं रिक्तं कृत्वा, स्वर्गं पातालं च शून्यं कृत्वा, कन्या सूर्यं गतवती, तदा यः श्राद्धं यच्छति, तदा वयं पूर्णतृप्ताः भूत्वा सदा परमपदं प्राप्नुमः। सर्वं यत् अत्यन्तदुष्करं अस्माकं दृष्टं यूयम्। एवं वाक्यं राज्ञे, ऋषये, जनाय च उद्घोष्य, ते दिव्ययानं आरुह्य, देवैः सह स्वर्गं गताः। ततो राजसिंहः, स्वपरिवारसहितः, पुण्यस्थलस्य महत्त्वं दृष्ट्वा, श्रेष्ठं ऋषिं प्रणम्य। एषा, भगवन्, मथुरायाः महिमा यथोक्तं तव श्रुतम्। यो भक्त्या ब्राह्मणसन्निधौ एतद् आवृणोति, तस्य शुभम्। अक्रतव्रतानां, अश्रौतृणां च, एतद् न त्वया कथनीयम्। पुण्यस्थलेषु, एषा परमाः; धर्मेषु, एषा परमधर्मः। सदा धर्मनिष्ठेभ्यः भक्तजनाभ्यः एषा कथनीयम्, महाभाग्यवान्। भगवद्वचनश्रवणेन, पृथिवी विस्मयेन पूर्णा अभवत्। तदा हर्षिता देवी प्रतिमा स्थापने पृष्टवती। एवं श्रीवराहपुराणे दिव्यशास्त्रे मथुरावर्णनं नाम शताशीत्यधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ मधुककाष्ठप्रतिमायाः पूजनविधिस्तापनम् आरभ्यते। एवं श्रुत्वा, पृथिवी व्रते स्थित्वा, परमस्थानं प्राप्तवती। विस्मयपूर्णा वसुधरा उक्तवती—"हा! क्षेत्रशक्तिः यथा त्वया वर्णिता!" श्रुत्वा, दिव्यत्वसारात्, अहं दुःखमुक्ता अभवम्। मम सुखाय, हे विष्णो, सर्वं त्वया वक्तव्यम्। कथं त्वं ताम्र, कांस्य, रजतस्थले स्थितः? हे माधव, ब्रह्मचारिणा उपगते कथं त्वं तिष्ठसि? हे जनार्दन, वामभागे, भित्तिस्थले कथं स्थितः? पृथिव्याः वचनं श्रुत्वा, आदिप्रवरः वराहः प्रत्युवाच—"हे वसुधरे, प्रतिमा यदा कर्तव्या, तदा इह आनय।" हे वसुधरे, प्रतिमा यथालक्षणं कर्तव्या। ततः, हे देवि, संसारमुक्त्यर्थं पूजनं कर्तव्यम्। प्रतिमा कृत्वा, स्थापनविधिना पूजनं कर्तव्यम्। कर्पूरं, कुङ्कुमं, त्वक्, अगुरु च उपयोज्यं। एतेषु, बुद्धिमान् पूजायाः अनन्तरं अभिषेकं कुर्यात्। शुभपायसं विधिवत् दातव्यम्। ततः, पूजायाः सर्वाणि शुभद्रव्याणि दातव्यानि। तदनन्तरं, प्राणायामं कृत्वा, मन्त्रं जपेत्। "भूवने भक्त्या तिष्ठसि दारुषु, भूस्थले सुव्यवस्थितः।" पुनः, शुद्धभक्तैः सह प्रदक्षिणं कृत्वा, नोपरि न पार्श्वे पश्येत्, रागद्वेषरहितः स्थितः। एवं पुण्यवर्णनं, प्रतिमास्थापनं च, भगवतः वचनानुसारं, पृथिव्या विस्मयपूर्वकं श्रुत्वा, पुण्यं प्राप्तं।