स्वकृतेन उत्तमेन भोजननेन द्विजातीन् सन्तुष्ट्य, रामस्य निष्कलुषकर्मणः महोत्सवः सन्तोषः प्रादुरभवत्। तदनन्तरं, शत्रुघ्नस्य पुण्यात्मनः महान् उत्सवः आयोज्यः। एकादशे दिने, उपवासपूर्वकं स्नानं विश्रान्तितीर्थे कृत्वा, तत्र ब्राह्मणान् यथेष्टं तर्पयित्वा, सर्वपापविमुक्तः सः पितृभिः सह प्रमोदं अनुभवति। एवं श्रीमद् वराहपुराणे, मथुरामाहात्म्ये लवणवधवर्णने रामतीर्थयात्रानामकः शताष्टसप्तदशाधिकशतानां अध्यायः समाप्तः। ततः पृथिवी उवाच— मनुष्यः दोषयुक्तः दोषरहितश्च जातः। सः केवलं कर्मणा दोषी भवति। श्रीवराहः प्रत्यवदत्— दन्तकाष्ठेन भोजनं, राजभोजनं, मैथुनं, मृतशरीरस्पर्शनं, विहारः, अवाच्ये वाक्यप्रयोगः, तैलपिण्याकभोजनं, गुरुशिष्टभोजनस्य आग्रहः, पतितभोजनं, हरितं कच्चं च दुर्बलाय न दत्तम्, देवपूजायां निषिद्धपुष्पसमर्पणं, देवाय मद्यपानं, तमसि जागरणम्— इत्येतानि त्रयस्त्रिंशद् अपराधाः वर्णिताः। यद्यपि दूरस्थः नमः न प्रदत्ते, पूजा राक्षसी भवति; वस्त्रधारणं, पञ्चगव्यभक्षणं, मलिनवस्त्रपरिधानं— प्राजापत्येन वा नीलवस्त्रधारणेन शुद्धिः। गुरोः परमपापे द्वौ चान्द्रायणौ विधीयौ। चान्द्रायणं, पराकं, प्राजापत्यं च; पञ्चदिवसोपवासः, पञ्चगव्येन शुद्धिः। पुष्पाभावे पूजनं, स्नानं, देवस्पर्शनं कार्यम्। मद्यपाने द्विजातीनां चत्वारि चान्द्रायणानि विधीयन्ते। ब्रह्मकूर्च्येन वा गोत्रयेन शुद्धिः। विष्णुस्तोत्रपाठेन अपि अपराधविमुक्तिः स्यात्। देवानां देवः जनार्दनः पुनः पुनः एतद् उवाच। सा देवी क्षणमेकं चेतनां प्राप्य वदति— बहूनि प्रायश्चित्तानि लोकैः कृतानि। किं साधनं येन त्वं जनैः तुष्यसि? श्रीवराहः उवाच— उपवासी गङ्गायां स्नात्वा शुद्धिं प्राप्नोति। तथापि मथुरायां अपराधे अपि शुद्धः तिष्ठति। सहस्रजन्मापराधात् विमुक्तः भवति। श्रवणेन, मननं, दर्शनं च पापं निवर्तते; मथुरा वराहः च तव प्रियौ। सत्यं वद, देवेश, एतयोः कः श्रेष्ठः? भूमौ समुद्रपर्यन्तानि तीर्थानि सरांसि च के? मद्भावनिष्ठाः कुब्जाम्रं नित्यं स्तुवन्ति। एकस्मिन्नेव दिवसे मार्गशीर्षे विष्णुपूज्ये द्वादश्यां— मम मथुरामण्डलं गुह्यगुह्यतरं पुण्यम्। कुब्जाम्रादीनि सर्वाणि तीर्थानि सततं गत्वा— विश्रान्तेः विश्रान्तिः भवति, अतः 'वराः' नाम मम। सर्वेषां प्राप्त्यर्थं मथुरा परमगतिरेव।