पूर्वदिशि पर्वते शरणं गत्वा, यमुनायाः दक्षिणे तटे सुतः स्याम्बः स्थित्वा, पश्चात् पश्चिमदिशि पर्वते, मूलस्थाने, सूर्यस्यास्तमनं समुपलभ्य, स्याम्बः एकं प्रतिमां मथुरायां प्रतिष्ठापयामास, हे पृथिवि। एवं मथुरायां स्याम्बपुरानाम्नि नगरी कुलपतिः सञ्जाता। तत्र माघमासस्य सप्तम्यां दिव्यायां स्याम्बपुर्यां प्रजाः प्राप्नुवन्ति। ते तं शान्तिपदं प्राप्नुवन्ति, यः सूर्यमण्डलमपि अतिक्रामति। यः ‘पापकषय’ इति ख्यातः आख्यानः श्रूयते, स महानपि पापान् नाशयति। एवं श्रीमद्वराहपुराणे त्रिसूर्यप्रतिष्ठा-नाम सप्तसप्ततितमधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। ततः श्रीवराहः उवाच— द्विजानां कल्याणार्थं तिक्तं भोजनं दातव्यम्। मार्गशीर्षशुक्लद्वादश्यां उपवासपूर्वकं शुद्धचित्तः सन्, स्वेन शाकेन द्विजान् सन्तुष्ट्य भोजयित्वा, रामस्य निष्कलुषकर्मणः महोत्सवः सम्पद्यते। पुनः, शत्रुघ्नस्य महोत्सवः कर्तव्यः। एकादश्यां उपोष्य, विश्रान्तिस्थले स्नात्वा, तत्र ब्राह्मणान् यथेष्टं तर्पयित्वा, सर्वपापविनिर्मुक्तः स्वपितृभिः सह प्रमोदते। एवं श्रीमद्वराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये शत्रुघ्नलवणवधाख्ये रामतीर्थयात्राप्रकरणे अष्टसप्ततितमधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः। अथ पृथिव्युवाच— नरः निष्कलुषः सकलुषश्च भवति। केवलं कर्मणा एव दोषयुक्तः स्यात्। ततो भगवान् वराहः प्राह— दन्तकाष्ठेन भोजनं, राजभोजनं, मैथुनं, मृतशरीरस्पर्शनं, मलोत्सर्गः, अप्रष्टः भाषणं, तैलपिण्याकभोजनं, आचार्यभोजनस्य आग्रहः, पतितभोजनं, हरितं कच्चं वा दरिद्राय जालस्थाय वा अदत्तं, देवपूजायां निषिद्धपुष्पप्रदानं, देवाय सुरापानं, अन्धकारे जागरणं— इति त्रयस्त्रिंशद् अपराधान् अहं वर्णितवान्, हे पृथिवि। दूरस्थः नमो न कृत्वा यः पूजां करोति, स पूजां राक्षसीं करोति; वस्त्रधारणं, पञ्चगव्यभोजनं, क्रमशः मलिनवस्त्रधारणं— एतेषां प्राजापत्येन शुद्धिः, अथवा नीलवस्त्रधारणेन। आचार्ये महापातके द्वौ चान्द्रायणौ कारयेत्। चान्द्रायणं, पराकं, प्राजापत्यं च, पञ्चाहोपवासः, पञ्चगव्येन शुद्धिः इत्येतानि। पुष्पाभावे पूजास्नानस्पर्शनानि देवस्य कार्याणि। सुरापाने द्विजातीनां चत्वारः चान्द्रायणाः विहिताः। ब्रह्मकूर्चेन, वा त्रिणां गावां दानदानेन शुद्धिः। विष्णोः स्तोत्रपाठेनापि अपराधात् विमुच्यते। एवं देवदेवो जनार्दनः पुनः पुनः उक्तवान्। सा देवी क्षणमेकं चेतनां प्राप्य प्रोवाच। अनेकानि प्रायश्चित्तानि सदा जनैः कृतानि। किं वा साधनं येन त्वं जनैः तुष्यसि? तदा श्रीवराहः उवाच— यो जनः उपोष्य गङ्गायां स्नात्वा, स शुद्धिं प्राप्नोति।