नारदस्य पूजया सूर्यः कथं तुष्टः, इति त्वं मम सन्निधौ पृष्टवान्। तदा, वीर, मया स्तुतः सन्, अहं त्वया सदा तुष्टः इति सूर्यः प्रत्युवाच। ततः सूर्यः साङ्गोपाङ्गं साक्षात् साम्बस्य पुरतः द्वितीय इव सूर्यः प्रादुरभूत्। मध्याह्ने सूर्यः साम्बेन सह संयुक्तः तं उपदिदेश। यः कश्चन मध्याह्ने स्नात्वा सूर्यं पश्यति, स सर्वपापैः विमुक्तः भवति। सायं काले कृष्णागङ्गायाः दक्षिणे तीरे स्थित्वा, सर्वपापविशुद्धचित्तः सः परमं ब्रह्म प्राप्नोति। एवं साम्बः, मध्याह्ने तुष्टः, दिव्ये नभसि, योगाभ्यासं द्विविधं कृत्वा कुष्ठरोगात् विमुक्तः अभवत्। साम्बः दिवानिशं सूर्येण सह रथे स्थितः। एषा घटना सर्वत्र प्रसिद्धा, नित्यनूतना इति कथ्यते। पूर्वपर्वते शरणं गत्वा, यमुनायाः दक्षिणे तीरे च, पश्चात् पश्चिमपर्वतस्य मूले सूर्यास्तं प्राप्नोति। एवं साम्बः मथुरायां एकं सूर्यप्रतिमां स्थापयामास, हे पृथिवि। एवं मथुरायां साम्बपुरनामा पुरी कुलपतिः अभवत्। माघमासस्य सप्तमे दिवसे जनाः दिव्यां साम्बपुर्यां प्राप्नुवन्ति। ते तं शान्तधाम प्राप्नुवन्ति यः सूर्यमण्डलात् अपि परं। 'पापनाशन' इत्येतत् आख्यानं महापापान् अपि नाशयति। एवं श्रीमद्वराहपुराणे 'साम्बेन त्रिविधस्य सूर्यस्य प्रतिष्ठा' इत्येतत् सप्तसप्ततितमं शततमध्यायः समाप्तः। अनन्तरं श्रीवराहः उवाच— द्विजानां कृते, तेषां कल्याणाय, तीक्ष्णं भोजनं दातव्यम्। मार्गशीर्षशुक्लद्वादश्यां, उपवासपूर्वकं शुद्धचित्तः सन्, स्वेन अन्नेन उत्तमान्नेन द्विजान् तर्पयित्वा, निष्कल्मषकर्मणः रामस्य महत् आनन्दः जायते। महात्मनः शत्रुघ्नस्य अपि महोत्सवः कर्तव्यः। एकादश्यां, उपवासपूर्वकं, विश्रान्तिस्थले स्नात्वा, तत्र ब्राह्मणान् यथेष्टं तर्पयित्वा, सर्वपापविमुक्तः सः पितृभिः सह आनन्दति। एवं श्रीमद्वराहपुराणे 'मथुरामाहात्म्ये रामतीर्थयात्रा च शत्रुघ्नेन लवणवधः' इत्येतत् अष्टसप्ततितमं शततमध्यायः समाप्तः। पुनः पृथिव्याः प्रश्नः— नरः निर्दोषः दोषयुक्तश्च जायते। स कर्मणा एव दोषयुक्तः भवति इति। श्रीवराहः प्रत्युवाच— दन्तकाष्ठेन भोजनम्, राजभोजनम्, मैथुनम्, मृतस्पर्शः, विण्मूत्रत्यागः, अप्रस्तावेन भाषणम्, तैलपिण्याकभोजनम्, आचार्यभोजनस्य आग्रहः, पतितभोजनभक्षणम्, दरिद्राय वा जालबद्धाय हरितं कच्चं च न दद्यात्, देवपूजायां निषिद्धपुष्पस्य अर्पणम्, देवाय सुरापानम्, अन्धकारे जागरणं च—एवं त्रयस्त्रिंशत् अपराधाः मया वर्णिताः, हे पृथिवि। यदि कश्चित् दूरस्थः सन् नमः न करोति, तस्य पूजा राक्षसी भवति; वस्त्रधारणं, पञ्चगव्यभोजनं, मलिनवस्त्रधारणं च यदि परस्परं क्रियते, तदा प्राजापत्येन शुद्धिः, अथवा नीलवस्त्रधारणेन। आचार्ये महापातके द्वौ चान्द्रायणौ कर्तव्यौ। चान्द्रायणं, पराकं, प्राजापत्यं च एवम्। एवं श्रीमद्वराहपुराणे 'साम्बेन त्रिविधस्य सूर्यस्य प्रतिष्ठा', 'रामतीर्थयात्रा', 'पापानां निरूपणं' च इत्येतानि अध्यायानि सम्यक् निरूपितानि।