सर्वदेवानां प्रभुना क्रीडार्थं तुभ्यं एता उत्तमाः कन्याः दत्ताः, षोडशसहस्रं दिव्यजन्मनः कन्याः तुभ्यं समर्पिताः। तासां सर्वासां चित्तानि साम्बं दृष्ट्वा विक्षिप्तानि अभवन्, हे प्रभो। तव मनोरथस्यार्थं अहं एतत् तव आगमनं सूचयितुं आगतः, हे देवश्रेष्ठ। यज्ञादिभिः कर्मभिः स्वर्गवासः लभ्यते, तद्विपरीते नरकगमनं भवति। यावत् वाक् अस्ति, तावत् पुरुषः पुरुषः इति कथ्यते; नरके तु विपरीतं ज्ञानीभिः उक्तम्। येषां आसनेषु स्थितानां चित्तविक्षेपः तु वस्तुतः अभवत्। यावत् सभासनानि स्थितानि, तावत् तानि पृथक् पृथक् व्यवस्थितानि। ततः साम्बः आगतः, तस्य पुरतः अञ्जलिं कृत्वा प्रणामं अकरोत्। साम्बस्य अतीव सुन्दरं रूपं दृष्ट्वा ताः पुण्यशालिनीः स्त्रियः विस्मिताः। तदा उक्तम् – "उत्तिष्ठन्तु सर्वाः प्रियाः, स्वस्वं निवासं प्रतियान्तु।" साम्बः तत्र एव कम्पमानः अञ्जलिं कृत्वा स्थितः। कृष्णः तु नारदम् प्रति तं विषयं विस्तारतः कथयितुम् आरभत। नास्ति किञ्चित् कालः, न गोपनीयता, न कर्मणां गुप्तता। केचन एकवस्त्रधारिण्यः, केचन शुभ्रवर्णाः, केचन कृष्णवर्णाः, सर्वाः उत्तमवर्णाः। हे मुनीश्रेष्ठ, सौम्यं पुरुषं दृष्ट्वा ताः स्त्रियः चित्तविक्षेपं प्राप्नुवन्ति। सः साम्बः अतीव गर्वितः, दीप्तिमान्, धर्मिष्ठः, महागुणसम्पन्नः च। नारदः हरिवचनं सम्मान्य, तस्य उत्तरं दत्तवान्। यथा एकचक्रेण रथः न गच्छति, तथा दृष्टिमात्रेण स्पष्टदर्शिनः पुरुषस्य ताः स्त्रियः स्वार्थसिद्धिं प्राप्नुवन्ति। साम्बं दृष्ट्वा ताः सर्वाः स्त्रियः स्पर्शरहितं कामेन पीडिताः। अतः साम्बः दुष्टचित्तः तव स्त्रीणां विनाशकः अभवत्। एतत् अहं पुनः पुनः लोकात् ब्रह्मर्षिभ्यः च शृणोमि। त्वं अर्हः, मम वचनं श्रुत्वा तव हितं ज्ञात्वा, हे ज्ञातस्वभाव। ततः कृष्णः साम्बं शप्तवान् – "त्वं विकलः भविष्यसि।" तस्य शरीरात् सदा रक्तं स्रविष्यति, दुर्गन्धेन सह। ततः नारदेनैव साम्बशापविनाशः कृतः। "हे साम्ब, हे महाबाहो, शृणु, हे जाम्बवत्याः पुत्र। वेदोपनिषदादिशास्त्रानुसारं विधिवत् नमः कुरु।" साम्बः उवाच – "हे मुने, कथं स देवः मम तुष्टः भविष्यति?" नारदः उवाच – "अहं सदा ब्रह्मलोकं गत्वा ब्रह्मणः पुरतः एतत् पाठयिष्यामि।" सुमन्तुः तु मर्त्येषु एतत् प्रचारयिष्यति, हे प्रभो, यथा पूर्वदिशि पर्वते गत्वा साम्बः मांसपिण्डवत् अभवत्। तव कृपया, अहं निरपराधः अपि, महान् दुःखं अनुभूतवान्; यथा पूर्वदिशि पर्वते देवपूजया फलम् लभ्यते। एवमेव मथुरायां षड्रविषु गत्वा फलम् लभ्यते। मथुरायां मध्याह्ने मध्यसूर्ये च। मथुरायां सूर्यस्य उदयास्तमये पाठं कृत्वा पुण्यं लभ्यते। कृष्णगङ्गायां स्नानं कृत्वा, सूर्यं यत्नेन पूजयेत्। श्रीवराहः उवाच – "मथुरा मोक्षफलप्रदा, सूर्यपूजायां उत्साहं जनयति।" नारदवचनानुसारं जाम्बवत्याः पुत्रः साम्बः, योगेन चित्तं संयम्य, तस्मिन्काले सूर्यस्य पुरतः स्थितः।