यदा भूमिः नष्टा भवति, तदा सा न पुनः लभ्यते; अतः तस्मात् देवात् कोऽपि महान् नास्ति। स एव वराहः स्वरूपः प्रकटः, यस्य कृते पुराणं प्रकाशितम्। तस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापेभ्यः विमुक्तिः सुलभा। ज्येष्ठस्य शुक्लपक्षे नवम्यां दिवसे यदि पुरुषः गङ्गायाः जले स्नानं कुर्यात्, यथाशक्ति दानं च दद्यात्, स सर्वपापेभ्यः विमुक्तः भवति। स द्वादशादित्यसमानः दीप्तिमान् दिव्यवाहनं आरोहति। तत्र वराहः उवाच—पञ्चालः नाम एकः जनः सुमन्तुं समीपं आगत्य पृष्टवान्, "त्वं अस्माकं गुरुः पितरः च; किं कर्तव्यं इति वद।" "त्रिरात्रं तपः, कृत्स्रं, पराकं, वा चन्द्रायणं व्रतं कर्तव्यं वा?" "यद् आकाशभारत्यां निर्दिष्टं, तत् सत्यम्; कदापि असत्यं न भवति।" "प्रतिदिनं स्नानात् पूर्वं नियमितः गच्छेत्।" "यावत् जीवसि, पापात् विरतः भव।" "स शुभं स्थानं प्राप्नोति, पापेभ्यः विमुक्तः भवति, न संशयः। एषा मथुरायाः पुण्यस्थलस्य महिमा, हे पृथिवि।" तथा कृष्णगङ्गायाः महात्म्यं, कालिञ्जरस्य च। यः एतत् श्रुणोति, हे सुन्दरी, श्रद्धया, तस्य सप्तजन्मार्जितानि पापानि विनश्यन्ति; स अमृतत्वं प्राप्नोति, दिव्यलोकं गच्छति। एवं श्रीवराहपुराणे 'कृष्णगङ्गामहात्म्य' नाम षड्षष्टोत्तरशततमः अध्यायः समाप्तः। श्रीवराहः पुनः उवाच—द्वारकायां वसन् साम्बस्य शापस्य कथा शृणु। यदा कृष्णः स्वपुत्रैः, पत्निभिः, पुत्रैः च सह सुखेन उपविष्टः, तदा तस्मै पाद्यं, अर्घ्यम्, आसनं, मधुयुक्तं पात्रं च समर्पितम्। कृष्णं एकाकिनं दृष्ट्वा, प्रभुः तं याचितवान्; स नित्यं स्त्रीभिः कामनीयः च प्रियः। तव क्रीडायै देवाधिपेन एता उत्तमा कन्याः दत्ताः; षोडशसहस्रं दिव्यजन्मनः स्त्रियः तव अर्पिताः। साम्बं दृष्ट्वा तासां चित्तानि विक्षिप्तानि अभवन्, हे प्रभो। तव सुखाय, हे देवश्रेष्ठ, अहम् एतत् वक्तुं आगतः। कर्मानुष्ठानेन स्वर्गवासः लभ्यते; विपरीतेन नरकगमनम्। यावत् वाक् अस्ति, तावत् पुरुषः उच्यते; नरके विपरीतं ज्ञातैः कथ्यते। येषां आसनेषु उपविष्टानां चित्तविक्षेपः तु वास्तविकः। यावत् सभा-आसनानि तत्र स्थितानि, तावत् पृथक् पृथक् विस्तारितानि। तदनन्तरं साम्बः आगत्य, तस्य पुरतः कृताञ्जलिः स्थितः। अतिविशिष्टं साम्बस्य रूपं दृष्ट्वा, कुलीनाः स्त्रियः—"उत्तिष्ठन्तु सर्वाः प्रियाः, स्वगृहाणि प्रतिगच्छन्तु।" साम्बः तत्र एव कृताञ्जलिः कम्पमानः स्थितः। कृष्णः तु नारदाय तद् विषयं विस्तारतः कथयितुम् आरभत। न तत्र क्षणः, न गोपनीयता, न कर्मणां गुप्तिः अस्ति। काञ्चनाः एकवस्त्रधारिण्यः, काञ्चनाः शुभवर्णाः, काञ्चनाः कृष्णवर्णाः, सर्वाः उत्तमवर्णाः। सुन्दरं पुरुषं दृष्ट्वा, हे मुनेश्रेष्ठ, ताः चित्तविक्षेपं प्राप्नुवन्ति। स अतिशयेन गर्वितः, दीप्तिमान्, धर्मिष्ठः, महागुणसम्पन्नः। नारदः, हरिवचनं सम्मान्य, उक्तम्—"यथा एकचक्रेण रथः न गच्छति, तथा दृष्टिमात्रेण स्पष्टदर्शिनः पुरुषस्य ताः स्वार्थसिद्धिं प्राप्नुवन्ति।" एवं कथा प्रवहति, श्रीवराहपुराणस्य महात्म्यं, कृष्णगङ्गायाः पुण्यं, साम्बस्य शापस्य च वर्णनम्।