काले गते सति, सः प्रियायै स्वीयायाः प्रियवाक्यानि उवाच। तस्य दृढनिश्चयम् अवगम्य सा कठिनेन मनसा प्रत्युवाच। सा कथयति — “गङ्गायाः उत्तरतीरे पाञ्चाल्याः रम्या पुरी स्थिताऽस्ति। यदा देशे दुर्भिक्षं समुपस्थितम्, तदा आवां दक्षिणदिशं गतौ। तत्र मम पितुः सह मया पञ्च पुत्राः आसन्। तेषां मध्ये कनीयान् मम भ्राता, ज्येष्ठः तु पञ्चमः। तस्य निर्गमने कृते, मातापितरौ मम स्वं दैवयोगं प्राप्नुताम्। अहम् अपि तत्र सदा स्नानपूजाः, देवब्राह्मणपूजनं च समाचरमि। किन्तु पतितायाः वृत्तिं स्वीकृत्य, मम कुलं विनाशितम्। मम पापतमैः कर्मभिः तं नरकं घोरं नीतवती। सा दुःखिता, पूर्वं कुलं स्मृत्वा, उन्नदन्ती रुरोद। तस्याः विलापं श्रुत्वा, तत्र स्त्रियः समागताः। ताः विविधानि उपायान् कृत्वा तं पुरुषं पुनरुद्धृताः। अथ सः सर्वं वृत्तान्तं महाकुलं च निवेदितवान्। पश्चात् सः निषिद्धसंयोगेन दुःखितः जातः। यः ब्राह्मणः ब्रह्महत्यां वा सुरापानं वा करोति, माता, गुरुपत्नी, भगिनी, दुहिता, स्नुषा च — ब्रह्मघ्नः, सुरापः, स्त्रीघ्नः, गुरुपत्नीगामी च — एते सर्वे महापातकिनः इति श्रुत्वा, पाञ्चाली केवलं ज्येष्ठं भ्रातरं एव दृष्टवती। तत्र यानि रत्नानि, वस्त्राणि, धनधान्यानि च आसन्, तानि सर्वाणि कालिञ्जरस्य भूषणाय, विशेषतः उद्यानानां कृते, अपि च स्वशुद्ध्यर्थं, सा अग्निं प्रज्वलयामास। पाञ्चाल्यः अपि विधिवत् ऋषिं गुरुम् अभिवाद्य, तत्रैव मृत्युकृत्यं सम्यक् अकरोत्। ग्रामान् अपि तत्र क्रीत्वा ब्राह्मणेभ्यः तस्मिन्नपि काले दत्तवान्। धनं च यज्ञार्थं तेषां मध्ये वितीर्य दत्तवान्। कृष्णतीर्थे स्नात्वा, देवदर्शनं कृत्वा, प्रणिपत्य, तत्र देवालयं निर्माय, वणिजः आज्ञापयामास। अथ सः उवाच — “देव, तव दिव्यं विज्ञानं अद्भुतं रोमाञ्चकरं च। अहम् अत्र मथुरायाः आरभ्य आगतः, हे गुरो। तव विशुद्धदृष्ट्या कदाचित् दृष्टः अस्मि। कृष्णस्य गङ्गायाश्च प्रभावेन पुनः शुद्धिं प्राप्तवान्। सत्यं मयि जातम् — निषिद्धगमनपापं नष्टम्। अनुमतिं मे दत्त्वा, प्रभो, तव पादौ नमामि।” तत्र सः अग्निं प्रविशितुं उद्यतः अभवत्, तदा आकाशे देहवर्जिता वाणी व्याजहार। “कस्मात्, कस्य वा भीत्या, त्वं मृत्युनिश्चयं कृत्वा एवं करोति?” इदं यत्र चक्रपदचिह्नितं स्थानं, तत् ब्रह्मणो लोकसमं पुण्यं चोत्तमम्। यत्र तस्मिन् तीर्थे कृतं पापं वज्रसारं भवति। तत्र एकवारं स्नानेन ब्रह्महत्यापापादपि विमुच्यते। अत्र पञ्चतीर्थस्नानस्य तुल्यं किञ्चिदस्ति नास्ति च — अत्र न संशयः।